Béla Tarr - Till the End of the World

In de films van Béla Tarr tikken voortdurend de wijzers van de klok, de regen komt er met bakken uit de hemel zetten en een vuurtje smeult in een kachel in de hoek. Tarr is de meester van het lange shot in zwaarmoedige films die handelen over de condition humaine, waaronder Damnation (1988), Sátántangó (1994) en Werckmeister harmóniák (2000). Zijn personages bewegen zich door ruige landschappen, vaak het Hongaarse platteland.

Deze speciale bijlage, een samenwerking tussen het EYE Filmmuseum en De Groene Amsterdammer, bekijkt zijn oeuvre en spreekt met de maker zelf. Ook bespreken we het werk van de Hongaarse schrijver László Krasznahorkai, een belangrijke inspiratiebron voor Béla Tarr. Zelf vindt Tarr het ‘absurd’ om over films te praten, vertelt hij in een café in Boedapest. Hij nodigt u uit de tentoonstelling zelf te komen ervaren. Die opent met een hek zoals er tegenwoordig ook een langs de grens met Servië staat, ‘een schande voor de Hongaren’.