Beledigd

Vandaag ben ik tot in mijn vezels beledigd. De Zwitserse televisie had gevraagd of ik iets wilde zeggen over de vrouwenemancipatie in Nederland. Over vroeger dus, want door het paarse kabinet is de vrouwenemancipatie afgeschaft. Een onderwerp waarover geen aparte berichten meer verschijnen. Het bestaat niet meer.

Goed, ik maak me helemaal op om op de televisie op te treden en ik doe mijn beste Duits, vol verve en vuur. Triomfantelijk keek ik de interviewers aan. En wat denkt u? Ze vroegen of ik het nog een keer wilde vertellen, maar dan in het Nederlands. Ik word overtiteld.
Zelden heb ik me zo vernederd gevoeld. Mijn prachtige Duits, mijn kennis van schwere Wörter, in één klap tenietgedaan.
Willoos heb ik alles in mijn moerstaal herhaald, maar het blijft knagen. Kunnen ze wel, die Zwitserse banken met hun joodse tegoeden! Wat verbeelden ze zich wel na het terugsturen van duizenden vluchtelingen! Ze waren zo fout als fout maar kan wezen, en dan mij niet in het Duits op de televisie laten!
Het is afgelopen met mijn tolerantie! Ik maak verder overal een kwestie van, en van Europa zie ik ook af. De Duitse televisie heeft zich altijd keurig tegen me gedragen, daar kunnen die vunze Zwitsers nog eens een voorbeeld aan nemen.
Mijn grootvader sprak acht talen, dus ben ik ook een talenwonder, zoals iedere Nederlander. Wij spreken ons buitenlands perfect, accentloos en met een enorme woordenschat.
Wat verbeeldt iedereen zich wel, daar in het bausenland!