Beleefd is beter

Keek net de andere kant op. Voerde een telefoongesprek met een dolfijn voor de kust van Miami. Dacht erover om een limerick van buiten te leren. Achterwaarts uit raam te springen. Een restje zee-egels op te warmen, maar er zat een neushaar tussen mijn tanden. De Vespa wilde niet starten en ik kon in geen enkele Tuney Tunes van ‘53 de tekst van 'Kiss of Fire’ vinden. Maar daar is allemaal onderzoek naar gedaan. Op gesprekstoon.

Inmiddels was ik op het terrein van het voormalige Binnengasthuis aangekomen. Geestelijk houd ik de pas daar altijd even in. Omdat ik daar eens iets heb meegemaakt. Beleefd is beter. Het was een belevenis. In het leven van de deelnemende ander misschien niet meer dan een gebeurtenis. Eerst gaan we in de tijd terug. Graag had ik gezegd dat het was in de tijd dat er nog een brievenbus achter op de tram zat. Hoewel dat me een tijd was, was die tijd op het moment waarop zich mijn belevenis afspeelde al voorbij. Het was ook niet in de tijd dat de mensen zeiden dat ze iets ergens wel mooi vonden. Op zichzelf ook een leuke tijd. Ook voorgoed voorbij. Hoe de tijd te omschrijven die de tijd is waar ik het nu over wil hebben? Misschien dat aan de belevenis genoeg patina kleeft om tegelijkertijd die illustratie te zijn. Dat de mensen ooit zeggen: ‘Het was in de tijd dat…’ En dan volgt mijn belevenis. We zullen wel of niet zien. Het was op een avond. Een late avond. Vroeg in de nacht. Dat weet ik zeker. Andere gegevens, hoewel niet onderling verwisselbaar, lijken achteraf minder belangrijk te zijn. Zijn, omdat ze in dienst van mijn belevenis slechts een rekwisietenrol vervullen, aan zelfverbleking ten onder gegaan. Ik betrad de ruimte en bestelde en zette het glas aan de mond. Zeker, ik had gezichten gezien die mij bekend voorkwamen en hier en daar een losse groet gebracht. Het ging eraan toe als op menige andere avond. Ik wentelde mij in een aangename sociale nevel. Totdat een hinkelende toonladder van concrete muziek mijn uitzicht openscheurde. Krak! Au! Klink! Au! Zoiets. In fonologisch steno. Uiteraard.