Beppe Grillo is meer dan een grappenmaker

Rome – ‘En jongens, weten jullie al wat jullie met jullie salaris als parlementariër gaan doen?’ Dat was de vraag van een journalist aan een groepje Grillini die in de late avond na de grote triomf van Beppe Grillo en de zijnen met elkaar een pizza zaten te eten in een eenvoudig tentje in Rome.

In beeld een stuk papier als tafellaken, neonlicht en een schrootjeswand. ‘Jazeker’, knikten de jongens, ‘we staan 75 procent van ons salaris af voor onze kas voor microkredieten voor kleine ondernemers die kapot zijn gemaakt door de Italiaanse staat.’ ‘Weten jullie eigenlijk wat een Italiaanse parlementariër verdient?’ wilde de journalist nog weten. ‘Natuurlijk: twintigduizend euro per maand. Wij houden zelf vijfduizend voor leven, huur en onkosten, de rest is voor de kas.’

Cabaretier Beppe Grillo (64) kwam later in beeld vanuit zijn huis in Genua, via zijn blog beppegrillo.it. Zijn MoVimento 5 Stelle (Vijf Sterren Beweging) is met zijn ruime 25 procent in één klap de grootste partij in het parlement geworden, groter nog dan Berlusconi’s Forza Italia destijds, bij de sensationele verkiezingen van 1994. De ‘blaaskaak’, ‘charlatan’, ‘derderangs acteur’ – enkele kwalificaties die Italiaanse politici de afgelopen jaren aan Grillo gaven – zat er voor zijn doen kalm bij. ‘We hebben een sensationeel resultaat geboekt. Het is ons gelukt om ogen die al jaren dood waren weer te laten stralen. Men vraagt ons: “Waar gaan jullie zitten in het parlement?” Achter júllie natuurlijk, één op één, om jullie scherp in de gaten te houden!’

Dertig jaar heeft Beppe Grillo aan dit moment gewerkt. Zijn rol van nationale ombudsman met groot gevoel voor humor is uitgegroeid tot die van aanjager van een beweging die langzaam maar zeker via internet is gegroeid. Hij heeft zich de blubber gewerkt, Beppe Grillo, want alleen maar boodschappen de ether in sturen is niet genoeg. Met zijn enorme populariteit en meeslepende energie heeft hij jaren en jaren de pleinen van Italië gevuld – gratis. De politiek wilde er niets van weten, maar Grillo ging door. Hij verzamelde handtekeningen, deed wetsvoorstellen, stelde dingen aan de kaak, verzon oplossingen, sleepte Nobelprijswinnaars zijn podium op en leerde de Italianen dat een betere wereld begint bij jezelf.

Dat betaalt zich nu uit. Hij is de grootste geworden, maar zal in de oppositiebanken plaatsnemen. Want zijn Vijf Sterren weigert met wie dan ook een lijstverbinding aan te gaan, omdat het een beweging is die zich verzet tegen de manier van macht bedrijven van de hele politiek. ‘We zullen per voorstel onze afwegingen maken en besluiten of we voor of tegen stemmen’, aldus de ‘jongens’ van Grillo. Het is geen grap, maar bloedserieus.