Groen

Beslisstorm

De natuur zou doorslaggevend moeten zijn, een fikse storm moet die bliksemse boom dan maar omver blazen. Een beslisstorm. Het meest bizarre dat ik rond 20 november hoorde, kwam uit de mond van Wouter Kurpershoek, die in Een Vandaag het volgende van de autocue aflas: ‘Zo gebruikte Anne Frank de boom bedoeld of onbedoeld als metafoor voor haar eigen ontluikende seksualiteit.’ Wat?! Het ontbrak er nog maar aan dat hij het figuurlijke werkwoord uitbotten gebruikte. Zo’n bakvis zou de kastanjeboom in de achtertuin van iemand anders gebruikt hebben om symbolisch te praten over de beginnende onderbuikgevoelens die ze had? Kom nou toch.

En wie schreeuwen er het hardst? Juist, de mensen in de buurt die allemaal zo’n fijne (terras)vlonder hebben die gemaakt is van hardhout, waarvoor jaarlijks duizenden en duizenden tropische woudreuzen sneuvelen, waardoor het broeikaseffect danig wordt gestimuleerd, de bodem erodeert en oerwouddieren gedwongen worden uit te wijken of zelfs uit te sterven.

Terwijl stadsdelen, boomexperts, buurtbewoners en de media over elkaar heen buitelden, en in Tel Aviv, Toronto en Haifa al stille tochten voorbereid werden, had de eigenaar van de kantoortuin waarin de kastanje staat gewoon een nieuwe boom neer moeten zetten, er is al een aantal zaailingen. Immers: die boom is van binnen verrot, dus hoe eerder je een nieuwe neerzet, hoe groter die al is als de oude boom daadwerkelijk tegen de vlakte gaat.

Frits Barend was in het _Een Vandaag-_item voor behoud, maar op de suggestie dat in de morele verontwaardiging feitelijk een enorm schuldgevoel schuilgaat, zei hij: ‘Nee, ja, als dát zo is, dan onmiddellijk afbreken. Dat schuldgevoel, daar zit niemand op te wachten!’ Bomen zijn emotie, zoveel is vorige week wel duidelijk geworden. Mensen stoppen menselijke eigenschappen in een boom: schuldgevoel, seksueel ontwaken, kracht, ‘een soort Brezjnev, symbool van machteloosheid’ (Jessica Durlacher). Als je dat doet, doet het zeer als een boom omgehakt wordt. Maar het doet ook zeer als je opa, moeder, kind of hond doodgaat. Alles wat doodgaat, doet zeer. Alles wat leeft, gaat dood. Maak van levende dingen geen symbolen, want je zult altijd het symbool verliezen.