Beste anil,

In een stukje in de NRC noemde je een rijtje namen van mensen, waaronder de mijne, die jij politiek incorrect noemt, en vervolgens schrijf je dat jij altijd zult opkomen voor de zwakkeren die geen stem hebben.

Je suggereert kortom dat ik niet zou opkomen voor die mensen. Dat doet me zeer. Inderdaad vind ik dat jij blijk geeft van een politieke correctheid waar ik eerder een starheid van denken uit opmaak, dan dat het inzicht geeft. Je wilt nu voorbeelden, maar dat is moeilijk, wil ik deze brief helder houden. Laat ik het daarom in het algemene houden: politiek correct denken vind ik star omdat het zo veel verbodsbepalingen heeft dat je nauwelijks meer kunt toetsen of iets waar is of niet. Hier zal ik wel een voorbeeld van geven. Als criminoloog B. beweert dat onderzoek heeft uitgewezen dat - ik roep maar een getal - zestig procent van de allochtone groep X ‘crimineel’ is, dan is het misschien politiek correct om criminoloog B. kwalijk te nemen dat hij zo'n onderzoek doet - maar daar blijft het dan ook bij. De vraag moet zijn of dat onderzoek wel of niet juist is uitgevoerd en of zijn conclusies deugen. (Wetenschap kan volgens mij nauwelijks politiek incorrect zijn.) Als vervolgens de krant kopt: 'Meerderheid Groep X crimineel’, dan is het wellicht ook politiek correct om dat die krant kwalijk te nemen (ze drukken weer een stempel op Groep X) - maar liegt die krant dan? Politiek correcte denkers neem ik kwalijk dat zij starre opvattingen hebben over generalisaties 'omdat die discriminerend’ zouden zijn. Maar stel nu eens dat Groep X inderdaad overwegend crimineel is, is het dan onethisch om te generaliseren: kijk uit voor Groep X als je op straat loopt en je wilt geld pinnen. 'Ja’, zeg jij, en formeel heb jij gelijk, 'want niet iedereen van Groep X is crimineel.’ Hiertegen breng ik in dat een samenleving dit soort generalisaties nodig heeft om te kunnen functioneren. Nu, op dit moment, is het goed te waarschuwen voor - bijvoorbeeld - de Marokkaanse jeugd in Amsterdam. En wel tot het moment dat die rotcijfers over hun vermeende criminaliteit lager zijn. De Marokkaanse jeugd wordt op dit moment in Amsterdam gediscrimineerd op afkomst (niet op uiterlijk). Dat is treurig en het hoort niet, maar het heeft wel een nuttige functie, want de zaak beweegt. Een generalisatie wordt pas kwalijk op het moment dat de relaties die worden gelegd (Marokkaan dus crimineel) niet bestaan of onjuist zijn. Ik vind het bijvoorbeeld nog steeds zinvol om te denken: moordenaars zijn slecht, terwijl misschien niet alle moordenaars slecht zijn. Politiek correct denken vertroebelt de discussie. Jouw en mijn taak behoort te zijn om die discriminatie waardeloos te maken - dus door iets te doen waardoor die cijfers omlaag gaan - en niet om vanuit een star ethisch standpunt nieuwe generalisaties te ontwikkelen die dan ook niet waar zijn. (Holman, Van Gogh, Kaal deugen niet, want zij zijn politiek incorrect.) Ik deug verdomme wel! En het gekke is, Anil, Van Gogh deugt ook. Ron Kaal zeker. Van Gogh had een verhouding met de schrijfster Hermine Landvreugd en noemt haar 'een negerette’. Een zelfgemaakt woord omdat hij 'negerin’ zo lullig vindt. Jij ergert je daaraan, en vindt hem 'suspect’. Vooral in samenhang met Van Goghs andere uitingen zoals: 'Allah is een varken.’ Als God een ezel is, zoals Reve heeft geschreven, dan is Allah een varken, moet Van Gogh hebben gedacht. Inderdaad, de katholieken aanbidden een ezel en de moslims een varken. Wat is daar mis mee? Het mag. Misschien is het ook nog juist. So what? Ik vind Allah meer onkruid dat iets te welig tiert. Een mening is fout tot het tegendeel is bewezen. Waar discrimineert Van Gogh? Waar generaliseer ik fout? Waarin zijn wij suspect?