Bidden voor Hitler

Berlijn - Als Horst Mahler vertelt hoe hij van jongs af aan politicus wilde worden, stijgt er even rumoer op in de overvolle zaal in de Regenbogenfabrik in Berlijn-Kreuzberg. De in 1936 geboren Mahler knipte zijn haren als de Führer en hield geestdriftige toespraken. ‘Dat is wat kinderen doen, niet?’ lacht hij schaapachtig in de documentaire Die Anwälte, die op dit moment in bioscopen in heel Duitsland wordt vertoond.
Mahler gold lange tijd als de huisadvocaat van de West-Duitse revolutionaire beweging. Samen met collega’s Hans-Christian Ströbele en Otto Schily was hij betrokken bij geruchtmakende zaken als die rond de moord op de linkse student Benno Ohnesorg in 1967 en het Stammheim-proces tegen de Rote Armee Fraktion (raf) in de jaren zeventig.
Gedrieën worden de advocaten geportretteerd in Die Anwälte. De ondertitel is veelzeggend: 'Een Duitse geschiedenis’. Want hoewel allen menen zichzelf trouw te zijn gebleven, scheidden hun wegen zich na de rode jaren zeventig radicaal. Otto Schily schopte het tot minister van Binnenlandse Zaken. Als advocaat Schily van de raf was hij nog woedend over iedere schending van de rechtsstaat, als minister verdedigde hij veel verder gaande maatregelen in naam van de oorlog tegen het terrorisme. De film toont beelden van Schily (de oudere) die lachend een politiehelm opzet en met een wapenknuppel richting de pers zwaait.
Nog opmerkelijker is de carrière van Mahler. Als medeoprichter van de raf zat hij jarenlang in de gevangenis. Daar begon hij ideologisch te schuiven, naar eigen zeggen aangespoord door het verzamelde werk van Hegel, dat uitgerekend zijn advocaat Schily hem bezorgd had. Het zou nog tot in de jaren negentig duren voordat hij uit de kast kwam als rechts-extremist. Weemoedig blikt hij in de documentaire terug op het Duitsland van zijn jeugd. Onder leiding van papa Mahler, een tandarts, bad het gezin voor het eten tot God om Adolf Hitler bij te staan.
Het 'normaalst’ heeft Ströbele zich ontwikkeld. De zeventigjarige zit nog altijd in de Bondsdag, als het linkse, pacifistische geweten van de Groenen. In de Regenbogenfabrik gaat hij in discussie met het jonge publiek. De metamorfose van Mahler blijft ook voor hem een raadsel. Behoefte om zijn voormalige kameraad persoonlijk naar zijn beweegredenen te vragen, zegt Ströbele niet te hebben. Dat gaat ook moeilijk. Sinds enige tijd bevindt Mahler zich weer op dezelfde plek waar hij vrijwel de gehele jaren zeventig doorbracht. Wegens ontkenning van de holocaust is de radicaalste advocaat van Duitsland tot zes jaar cel veroordeeld.