Bijlmerramp (1)

Joris van Casteren en Peter Vermaas gaan wel erg slordig om met hun bronnenmateriaal. In De Groene van 28 april (‘Bijlmergekte ontmaskerd’) dichten ze de stichting Laka een uitspraak toe die nooit en te nimmer door ons is gedaan. Wij zouden hebben beweerd dat ‘als het contragewicht van het in de staart aanwezige verarmd uranium zou zijn verbrand, mogelijk duizenden Bijlmerbewoners tot op de dag van vandaag met de dood bedreigd worden’. Het gewraakte citaat is echter afkomstig van Hans de Jonge (Stichting Visie) in een reportage van de Nieuwe Revu van 25 mei 1998.

Sinds de publieke bekendmaking van de aanwezigheid van het El Al-uranium door de stichting Laka, 12 oktober 1993, hebben wij gewezen op de mogelijkheid dat er verarmd uranium kan zijn verbrand en gewezen op de potentiële risico’s daarvan, en dat dit een medisch onderzoek rechtvaardigt. Wij hebben dus de risico’s onderkend en gepleit voor duidelijkheid door medisch onderzoek. Amsterdam, HENK VAN DER KEUR, Stichting Laka