Groen

Bil

Bil (nee, geen schrijf- of tikfout) woont op Wieringen, in de buurt van de natuurijsbaan van Westerland. Maar soms woont Bil in Mauretanië, misschien wel in de buurt van de plaats Nouakchott, aan de kust, maar het zou ook in de omgeving van Nouadhibou kunnen zijn. Westerland en Nouakchott, wie zou er niet met Bil willen ruilen? Bil is negentien, en ook dat is niet mis. Wat wel misging, is dat de partner van Bil negen jaar geleden om het leven is gekomen. ‘Nu wil het toeval dat in dezelfde periode de buurvrouw eveneens haar partner verloor. En zo geschiedde het dat Bil verliefd werd op de buurvrouw, en daar sindsdien een broedpaar mee vormt.’ (NHD, 19 maart)
Een tureluur van negentien jaar oud, ongelooflijk. En dat liefdesverhaal, ook ongelooflijk. Die beide partners trouwens, schijnen door één en dezelfde sperwer gegrepen te zijn. Bil dankt zijn naam aan de man die hem negentien jaar geleden ringde: Kees Bil. Inmiddels heeft vogelaar Wim Tijsen het ringstokje overgenomen en vorig voorjaar at hij, samen met andere tureluurliefhebbers, op het land van boer Jan Mulder (naast de ijsbaan) een gebakje op Bils achttiende verjaardag. Zullen er later dat jaar ook gebakjes gegeten zijn in Mauretanië?
Op de een of andere manier vind ik van vogels veel troost uitgaan. In de winter kan ik uren kijken naar een voederplek waar koolmezen, boomklevers en mussen af en aan vliegen, onze huismerel kan mij niet lang genoeg zingen (terwijl medebewoners werppantoffels bij de hand hebben) en als ik ’s nachts de slaap niet vatten kan, wordt mijn gewoel minder erg als de meerkoeten in ’t IJ beginnen te blaffen. Dit alles in de wetenschap dat volgende winter wéér die vogeltjes komen vreten op die plek, merels nooit hun snavel zullen houden en meerkoeten onuitroeibaar zijn. Ik wéét wel dat die vogels dan andere vogels zijn, maar toch. Nu ik in de krant las dat er een tureluur is die al negentien jaar lang elk jaar achtduizend kilometer aflegt, en altijd terugkeert op zijn vertrouwde plek op Wieringen, kan ik er weer een tijdje tegenaan.