Blijf van de vrouwen af

Rabat - ‘Maar je kunt in Marokko als vrouw niet alleen op straat lopen!’ Dat zei een dertigjarige Marokkaanse uit Casablanca ooit tegen me, toen ik me erover verbaasde dat ze zelfs voor de kortste afstanden een taxi nam.
Het is het ene uiterste.
Het andere is: wel gaan lopen, en je zo min mogelijk aantrekken van de opmerkingen die je naar je hoofd geslingerd krijgt, van de mannen die je volgen en wachten op het juiste moment om je aan te spreken, of die, brutaler, gewoon met je meelopen, soms honderden meters lang, en maar tegen je aan blijven kletsen, in de hoop op zeker moment door het pantser heen te breken.
Het wordt hier le harcèlement sexuel genoemd. Het begint met vleierij (Dag schoonheid) en eindigt met beledigingen (Waarom zeg je niks terug? Denk je soms dat je te goed bent voor mij? Heb je wel eens in de spiegel gekeken, weet je wel hoe lelijk je bent, van jou gaan er dertien in een dozijn, donder op, ga de hoer uithangen, et cetera).
Het blijft niet altijd bij woorden. Vrouwen worden op straat ook regelmatig betast.
Vorige maand hield MALI, de Alternatieve Beweging voor Individuele Vrijheden, een demonstratie in Casablanca, om dergelijk mannelijk gedrag aan te klagen. MALI-oprichtster Zineb el Rhazoui zegt: 'Dit is werkelijk probleem nummer één van de Marokkaanse vrouw. We hebben het recht ons te kleden zoals we willen, en ons waar dan ook vrij te bewegen.’ Ze verklaart het fenomeen door te wijzen op het collectieve mannelijke onbewuste in Marokko, 'dat de aanwezigheid van de vrouw in de openbare ruimte nog niet accepteert. Het is veelzeggend dat een deugdzaam meisje in het Marokkaans-Arabisch een bent eddar wordt genoemd, een meisje dat altijd thuis is.’
MALI draagt westerse waarden als democratie, laïciteit en individuele vrijheid hoog in het vaandel.
Maar islamisten, aan de andere kant van het spectrum, ergeren zich ook aan het lastigvallen van vrouwen en organiseerden daarom vorige maand een karavaan die door het land trok onder het motto 'Blijf van mijn dochter af’. Onder islamisten heeft men de neiging de schuld te geven aan de modernisering van de maatschappij, en de teloorgang van traditionele waarden, waaraan in het onderwijs, bijvoorbeeld, weer meer aandacht zou kunnen worden gegeven.
MALI zou daarentegen liever zien dat er iets gedaan werd aan de wet, die de vrouw nog steeds als inferieur aan de man beschouwt. En die seksualiteit buiten het huwelijk nog altijd strafbaar stelt, wat seksuele frustratie in de hand werkt op nationale schaal.