TONEEL

Bloedwraak

Ergens in Gerardjan Rijnders’ toneeltekst Tragedie uit 2007 zegt het koor, de enige hoofd-‘persoon’ in dit stuk: ‘De vloek dat het allemaal…/ Dat het allemaal…/ Allemaal onstuitbaar…/ Onontkoombaar…/ ’t Is een vloek/ ’t Is een leugen/ Wanhoop is het’. Het koor in Tragedie is het schild van een collectief bewustzijn definitief kwijt. Het koor denkt hardop. De koorleden spreken elkaar (en zichzelf) tegen. Een commentaar sprekende entiteit zijn ze niet. Of niet meer. Of nooit geweest. Gerardjan Rijnders schrijft geen feuilletons. Maar zijn stukken willen zich nog wel eens tegen elkaar aan bemoeien.

In zijn bewerking van een van de oudste Griekse tragedies, tevens de enige overgeleverde tragedietrilogie, Aischylos’ Oresteia, zal het koor dit seizoen opnieuw de hoofdrol spelen. Uit hun midden maken zich steeds de centrale personages los, die Aischylos’ verhaal vertellen. Over de repeterende bloedwraak. Over het verlangen naar het einde daarvan. En vooral over de arrogante toon waarmee in het derde deel de Atheners een paternalistische vorm van democratie krijgen opgedrongen. We kijken ernaar uit.

Na dertig jaar Toneelschuur Producties leek het even dat de vaste burcht van het kleinschalig Nederlands theater onder het geweld van de regeringen-Rutte zou bezwijken. Niet dus. Het ambitieuze programma bevat nieuw werk van de regisseurs Paul Knieriem (op teksten van Magne van den Berg en Bernhards Schijn bedriegt_)_ en Michiel de Regt _(_Wreed en teder: Liefde in tijden van oorlog van Martin Crimp). Voorts Camus’ Caligula, bewerkt en geregisseerd door Thibaud Delpeut. En: Who’s Afraid van Albee in de regie van Erik Whien, met Jacob Derwig, Sanne den Hartogh, Maria Kraakman en Kirsten Mulder. Een seizoen om in neonletters op de voorpui te zetten. En om naar uit te kijken.

Tegen de zomer van 2014 verwachten we een rapport van onze nationale Rekenkamer. Daarin zal staan: de kunstbezuinigingen van Rutte I hebben onder de inmiddels gevallen regering-Rutte II weliswaar veel gesneuvelde kunstinstellingen opgeleverd, maar geen enkele substantiële bijdrage aan het terugdringen van het tekort op de rijksbegroting. Het waren, wat we al wisten, louter symbolische rekentrucs. De sociaal-democratische politica Jetta Klijnsma vraagt met droge ogen om een parlementaire enquête inzake de kunstbezuinigingen. Ze wordt weggehoond. De openingsregels van Gerardjan Rijnders’ Tragedie: ‘We zijn het dus eens/ Ja/ Maar we hebben natuurlijk/ Allemaal onze eigen motieven/ Ja.’


Oresteia, landelijke tournee 20 februari t/m 17 april 2014. Alle informatie van Toneelschuurproducties: toneelschuur.nl