Bloot slaat dood

‘CDA wil meldpunt voor seksreclames’, meldt het ochtendblad. Maar het zijn geen seksreclames, dominee, het is advertentionele propaganda ter meerdere glorie van damesdessous, kledij die helaas alleen aan de vrouw te brengen is door personen in min of meer ontklede staat.

Het christen-democratische kamerlid A. Koekkoek streeft zelfs naar strafrechtelijke vervolging van de betreffende posters, die door hem als ‘pornografisch’ worden ervaren. Laat ik eens een genuanceerd standpunt uitproberen: ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die op respectabele gronden niet van het oprukkend blootvertoon gediend zijn, maar de roep om strafrechtelijke vervolging is buiten elke proportie. Godsamme! De halve wereld hongert, drie kwart van de wereld staat in brand en het kamerlid Koekkoek (CDA) voert op zijn beurt oorlog tegen de H&M-push-up-bh’s, voor 324,90 per stuk verkrijgbaar in de betere lingeriezaak.
Hij heeft de steun van de stichting Christenen voor de Waarheid, die verleden maand trouwens ook actie ondernam tegen de 'levensgevaarlijke’ vieze-plaatjesbeurs Erolife. Vrouwen, weet deze stichting, voelen zich in het bushokje 'door deze vorm van seksuele intimidatie bedreigd’.
Mijn eerste gedachte is dat zij dan de krant de deur uit moeten doen, de tv het raam uit moeten kieperen, de bioscoop in brand moeten steken om uiteindelijk naar Mars te emigreren, want de gehele maatschappij is door commerciële seks doordesemd, of wij het aangenaam vinden of niet.
Mijn tweede gedachte wordt ingegeven door Wiebe Pennewaard, columnist bij de Leeuwarder Courant. 'Ik heb niets tegen leuk uitziende mevrouwen, lippenstift, weinig roos, veel busten, zwoele glimlachjes of zwart ondergoed’, zegt hij. 'Maar ik ben mordicus tegen onverholen lustobjecten op plekken waar vriendelijke meisjes en bedeesde vrouwen ook wel eens in het donker een half uurtje moeten wachten wegens vertraging van lijn 51.’
Ja, daar zit tòch wel iets in. Masturbatiebladen als Playboy of Penthouse raadpleegt men immers in de beslotenheid van de huiskamer. Dat is een wezenlijk verschil met de D-cup van Pamela Anderson, publiekelijk blootgesteld aan de oogjes van mijn viereneenhalfjarige zoontje, die ik net heb wijsgemaakt dat hij toentertijd door de ooievaar is aangevlogen.
Zijn Pennewaard en Koekkoek zo'n beetje de enigen die zich ergeren aan de verbloting van de openbare weg? Het antwoord op deze vraag staat in het reclamevakblad Adformatie, dat melding maakt van een representatieve steekproef onder zevenhonderdnegenenzestig Nederlanders, uitgevoerd door het Instituut voor Communicatieresearch. Het percentage geërgerden bedraagt 17, terwijl 38 procent de posters van Mexx, Sloggi en H&M wel 'leuk en vrolijk’ vindt. Waar de resterende 45 procent gebleven is, vermeldt de opinie-onderzoeker trouwens niet. Hij waarschuwt tegen de gevaren van een 'seksuele contrarevolutie’ en vindt dat wij ons niet door de Belgische excessen het hoofd op hol moeten laten brengen. Dat is vrij verstandige taal. Daar staat tegenover dat de betreffende opinie-onderzoeker, verbonden aan dat Instituut voor Communicatieresearch, dr. Charles Schwietert is, nepdoctorandus te Hilversum, een gegeven dat ons helaas nog steeds met enige argwaan vervult.