Boeken schrijven

dinsdag Had eigenlijk gisteren weer willen beginnen, maar het kwam er niet van. Ik snap het niet, de eerste zes hoofdstukken zijn af, ik heb het hele verhaal in mijn hoofd, de belangrijkste figuren zijn bekend, ik hou al van ze - waarom kan ik me er dan niet toe brengen om door te schrijven? Waarom weglopen voor iets wat ik het liefste van alles wil?

donderdag Twee dagen gewerkt. Eindelijk. Was niet gepland, zou eigenlijk heel andere dingen gaan doen, maar ging gisteren even zitten om een idee op te schrijven en voor ik het wist was het een paar uur later. Heb chinees laten komen en aan mijn bureau opgegeten, zelfs niet voor de tv gaan zitten, ik wist niet wat er gebeurde, het ging maar door.
Volgende ochtend precies hetzelfde, ik kon het haast niet bijhouden. Hoop wel dat het een beetje goed is, als ik het straks teruglees.
zaterdag (nacht) Tja, dat zat er dik in. Als je eindelijk wat gedaan hebt meteen denken dat je je wel wat luiheid kan permitteren. Vrijdag uitgeslapen en verder niks gedaan. Vandaag de hele dag grauwend en razend rondgelopen, maar kon maar niet gaan zitten.
Om 21.00 u. belde goddank S-, of ik zin had om wat te gaan drinken. Er waren ook anderen bij, waarvan ik er een al kende, een soort van dichter. Hij beschouwt mij als een kunstbroeder, sinds S- hem mijn eerste boek heeft geleend. Heb ook wel eens wat van hem gelezen maar het is niet veel. Hij is gespecialiseerd in het op een verschrikkelijk ingewikkelde manier formuleren van de meest eenvoudige dingen, terwijl ik altijd dacht dat het ging om het zo eenvoudig mogelijk vertellen van heel gecompliceerde dingen. Daar kom ik nu pas op. Waarom niet drie uur geleden?
maandag Niks gedaan.
dinsdag Wat ging er mis aan het begin? Net als de vorige keer veel te lang bezig geweest met sleutelen aan een eerste hoofdstuk dat niet het eerste hoofdstuk bleek te zijn. (mental note voor de volgende keer: als je je gaat afvragen waarom je zo lang met het eerste hoofdstuk bezig bent, is het het eerste hoofdstuk niet)
Titels voor verhalen:

  • Ruben en Bobo - De Lange Weg Naar Huis - Kom Binnen Of Blijf Buiten Maar Stop Met Op De Deur Bonken zaterdag Kreeg een kaartje van O. in de bus. Ze hebben een kind. Ik wou dat ze eindelijk mijn adres eens zoek maakte. Heb vier bladzijden gewist en een nieuwe geschreven, die bij het overlezen niet beter bleek. maandag niks gedaan. (geldt ook voor dinsdag) woensdag niks gedaan. Godverdomme. zondag Weet nu zeker dat het niks meer wordt. Heb alles geprobeerd, mezelf gedwongen, alle afspraken afgebeld, uren aan mijn bureau gezeten, maar er kwam niks. Op een gegeven moment zo wanhopig dat ik maar woorden begon te tikken, willekeurig, in de hoop dat er iets bij zou zijn waar ik mee verder kon. Vijf pagina’s met woorden die niets met elkaar te maken hebben, het meest ontmoedigende dat ik ooit gezien heb. En de mensen aan wie je dit kon vertellen waren allemaal op.