Bolkestein in brussel

Brussel wordt weer een bruisende stad. Dat staat vast nu EC-voorzitter Prodi de eendrachtig naar voren geschoven Frits Bolkestein toch heeft uitverkoren als een zijner commissarissen aan het Euro-hof. Bij de uitreiking der portefeuilles kwam Bolkestein - zeker geen favoriet van de Italiaanse Euro-leider - er weliswaar bekaaid af met de poedelprijs, te weten de post Interne markt in plaats van de door Kok en Bolk zelf gewenste, in veel hoger aanzien staande portefeuille Mededinging. Maar in ieder geval zit onze man in de Euro-bus.

Toch moet het tijdens de sollicitatieprocedure nog even kiele-kiele zijn geweest toen er vanuit Brussel en Straatsburg opeens heel veel belangstelling ontstond voor de beruchte ‘Beste Els’-brief, waarmee Bolkestein enige jaren terug zijn glanzende loopbaan in de politiek bijna prematuur beëindigd zag. D66-europarlementariër Lousewies van der Laan vertelde door talloze collega’s te zijn benaderd met vragen over Bolkesteins strapatsen op de pillenbrug van het Binnenhof. Zoals bekend paaide Bolkestein als commissaris van het farmaceutische concern MSD zijn voormalige Barlaeus-klasgenote Els Borst als minister van Volksgezondheid ten bate van een mega-afzet van bloeddrukverlagende pillen van zijn buitenparlementaire broodheer. Aangezien Bolkestein op dat moment ook nog VVD-fractieleider in de Tweede Kamer was maakte een en ander een niet erg bijster integere indruk. In Den Haag kreeg Bolkestein na enige dagen peentjes zweten toch nog de Paarse absolutie voor dit staaltje van oud-Hollands koopmanschap. Maar het viel natuurlijk weer te bezien hoe de Brusselse evaluatie van deze nevenfunctie als pusher van chemische pillen uit zou vallen. De omstandigheden in de Eurocratie zijn niet zodanig dat het grote publiek ooit zal worden medegedeeld welke overwegingen hierbij in het spel waren. Wie Joep Dohmens onderhoudende schandaalkroniek Europese idealisten heeft gelezen - waarin het leven van de Euro-heersers wordt beschreven als een marathonaflevering van La grande bouffe - zou sceptisch kunnen worden over de ernst van de Brusselse onrust over de Beste Els-brief. Het is zelfs mogelijk dat dit compromitterende materiaal eerder als een aanbeveling heeft gediend. Prodi zag er misschien het bewijs in dat Bolkestein in ieder geval wel feeling heeft voor Italiaanse zeden en gebruiken. Via de benoeming van Bolkestein geeft Prodi aan dat zijn aanhoudende retoriek over een 'grote schoonmaak’ van de cultuur in Brussel en Straatsburg in ieder geval niet zo heet hoeft te worden gegeten als hij wordt opgediend. Alles bij elkaar is het sowieso een curieus gezelschap dat zich van het Europa onder Romano Prodi meester heeft gemaakt. Wat te denken bijvoorbeeld van Chris Patten, alias Fatty Pang, ex-gouverneur van Hong Kong, op de post Buitenlandse betrekkingen? Bolkesteins benoeming - die door een Brusselse diplomaat als 'spannend’ werd betiteld - bracht velen in Den Haag een gevoel van opluchting. Na een reeks genante zeperds op het terrein van de internationaal-politieke arbeidsmarkt was Nederland er eindelijk weer eens in geslaagd een opgeworpen kandidatuur voor een hoofdrol tot een goed einde te brengen. Het dramatische geleur met de onbemiddelbaar gebleken Lubbers bij VN en Navo (dat inmiddels een vervolg kreeg met de in Washington kennelijk al even moeilijk liggende ex-EU-commissaris Hans van den Broek) kon eindelijk worden vergeten. Bij anderen wordt het gevoel van opluchting natuurlijk vooral gevoed door het besef dat Bolkestein eindelijk weg is uit Den Haag. Voor wat betreft de amusementsgraad van de Brusselse politiek roept Bolkesteins benoeming natuurlijk de hoogste verwachtingen op. In de opmaat tot zijn benoeming tot EC-commissaris werd hij vooral gepresenteerd als een 'aanjager’ van het publieke debat. Bolkestein zal zijn vele fans straks ongetwijfeld niet teleurstellen, en zijn kunstjes waarmee hij in Den Haag zo'n aanzien heeft verworven nog eens opvoeren op het grote podium van de Europese politiek. Dus kunnen we de komende jaren zaken tegemoet zien als een groot Europees minderhedendebat (Jean Marie Le Pen staat al te trappelen) en een euro-verbod op de hoofddoek. Dat zal de gemoederen weer aardig aan de kook brengen. Kan gelijk heel Europa aan de bloeddrukverlagende pillen. Snijdt het mes weer aan twee kanten.