Bosnisch burgerschap

Lidija is een patriot. Zelden zag ik een beter burger. Ze draagt altijd een Nederlandse gulden bij zich, waar ze ook gaat. Lidija houdt van de koningin als geen ander. Ze heeft haar al een paar keer een brief geschreven, maar kreeg maar geen antwoord. ‘De koningin heeft het druk’, zei ik, en om haar wat op te beuren gaf ik haar mijn Nederlandse paspoort, dat ze zo graag aan haar borst drukt als was het haar kostbaarste bezit.

Lidija spreekt goed Nederlands, met een zangerig Bosnisch accent. Ze is gevlucht uit Sarajevo en vond een jaar geleden haar flat zwartgeblakerd terug. Ze heeft geen hekel aan Bosnië, maar ze is verliefd geworden op Nederland. Hier wonen haar vrienden, in Amsterdam ligt haar hart. Ze is hier al bijna vier jaar, dus het Nederlanderschap ligt in het verschiet. Maar wat moet Lidija gaan stemmen als ze het felbegeerde paspoort bezit? De VVD vindt dat ze hier niet hoort. GroenLinks en SP vinden haar geliefde Majesteit maar een vergrijsd stuk onbenul. De religie van het CDA is voor Lidija verbonden met oorlog, en D66 bestaat niet meer als ze naar de stembus mag. PvdA dan maar? Maar dat zijn socialisten, net als Milosevic. Burger Lidija zal blanco stemmen én ontzettend burgerlijk ongehoorzaam zijn. Dat heeft ze geleerd van dominee Visser. Die riep onlangs op tot het vernietigen van computerbestanden van de duivelse Immigratie en Naturalisatie Dienst. Dat komt dik voor elkaar als het aan Lidija ligt. De inburgeringscursus heeft ze inmiddels achter de rug. Nu neemt ze computerles. Op eigen kosten.