Bosnische ambtenaren vluchten naar een weeshuis

Tuzla – Geen raam zit meer op zijn plaats, voor de ingang ligt een omgekeerde auto. Het Sodaso-gebouw in Tuzla, dat vier regionale ministeries huisvestte, is onbruikbaar geworden nadat een woedende menigte demonstranten er had huisgehouden.

Het complex behoort nu aan de demonstranten, die dagelijks op het parkeerterrein bijeenkomen om corruptie en wanbeleid aan te klagen. De enige ambtenaren die zich nog vertonen zijn enkele politieagenten die de afzetting van gele linten bewaken. Waar zijn de ministeries gebleven?

Die vraag doet zich overal in Bosnië voor. De medewerkers van het presidentieel paleis in Sarajevo werden vorige week zelfs naar ‘een geheime locatie’ geëvacueerd om aan de volkswoede te ontsnappen. Dat leidde tot hoongelach. In Tuzla is vervangende huisvesting minder geheim. Achter de met vrolijke tekeningen behangen deur van het weeshuis zit sinds kort het regionale ministerie van Sociale Zaken. Binnen wordt gesleept met computers. De kamer van de pediater doet dienst als ontvangstruimte.

Maar een bezoek van een journalist leidt tot flink wat argwaan. De schrik zit er na het volksoproer goed in. ‘De rellen waren verschrikkelijk’, zegt Anto Ilkic, de secretaris van het ministerie. ‘Iedereen is erg geschrokken.’ Hij is verrast door de afkeer die zijn werk plotseling oproept. ‘We hebben de afgelopen week als mijnwerkers doorgebracht. Nu beginnen we langzaam onze draai te vinden. In een paar dagen kunnen we hopelijk normaal werken.’

Buiten staat het regionaal bestuur model voor corruptie, incompetentie en vriendjespolitiek. De demonstranten en hun sympathisanten citeren graag voorbeelden van verspilling, van holle banen die worden uitgedeeld onder politieke connecties, of die simpelweg te koop zijn voor de hoogste bieder. De overheid ligt onder een vergrootglas. Niet verbazingwekkend dat er dan ook volop geruchten rondgaan dat het ministerie de wezen uit hun kamers heeft verjaagd om kantoorruimte vrij te maken. Aanwijzingen daarvoor zijn op het complex niet te vinden, en Ilkic wijst het met klem van de hand. ‘We gebruiken hier alleen leegstaande plekken’, zegt hij. ‘En we hebben de volle steun van de directeur. Sterker nog, dit is een heel efficiënte oplossing. Omdat het weeshuis onder het ministerie valt betalen we geen cent aan huur.’

Dat is alvast een stap in de richting die de demonstranten graag zien. Als zij tenminste bereid zijn om het te geloven.