Boze Monti steunt Italiaans protest voor de Porta Pia

Rome – Hij is boos, voormalig premier van Italië Mario Monti, en hij heeft het nu maar eens gezegd. ‘Terwijl vanuit de hele wereld grote waardering bestond voor de impopulaire economische maatregelen die ik er met veel moeite door had gekregen, kreeg ik in Italië in de laatste week voor de verkiezingen in een tv-programma onder stompzinnig gegniffel van de “journaliste” een hondenpup in mijn armen geduwd. Dat is karaktermoord.’

De voormalige eurocommissaris, professor economie en international advisor van Goldman Sachs Mario Monti (70), werd in november 2011 gesmeekt om premier van Italië te worden. De president van de republiek Giorgio Napolitano zag in Monti’s internationale prestige de laatste hoop om het Italië van Berlusconi voor een Grieks noodscenario te behoeden. Tot februari 2013 heeft Monti puin geruimd in de desastreuze financiën van Italië, onder luid applaus van Europa en Amerika, maar in eigen land werd hij gehaat. Dat zijn populariteit rond het nulpunt schommelde bleek bij de verkiezingen van februari, waar Monti zijn internationale status in stemmen dacht om te zetten. Het was hem nog met klem afgeraden, maar het is bekend: wie eenmaal aan de politiek heeft geroken, neemt ongaarne afscheid.

Dat heeft Monti nu toch gedaan, omdat hij de bezuinigingsmaatregelen van zijn opvolger Enrico Letta (47) in alle opzichten kortzichtig ‘en onder dictaat van Berlusconi tot stand gekomen’ vindt. ‘Alle moeite die ik heb gedaan is weer teniet gedaan’, aldus Monti. Het hete hangijzer is vooral de onroerendgoedbelasting op het eerste huis, die cosmetisch is afgeschaft, maar die via een onnavolgbare manoeuvre die ‘service tax’ heet via de achterdeur alsnog wordt geïnd. ‘Oneerlijk en laf’, aldus nogmaals Monti. ‘Ik heb gedaan wat Europa vroeg en ik heb er mijn prijs in populariteit voor betaald. Letta speelt mooi weer, maar neemt de Italianen in de maling.’

Deze keer verwoordt Monti wel degelijk de opinie van de Italianen, al zullen ze in hem niet hun redder zien. Voor de Porta Pia is een tentenkamp opgeslagen van demonstranten die tegen de keuzes van de regering-Letta zijn, waarmee tien miljard euro moet worden binnengehaald. Michelangelo’s stadspoort in de Aureliaanse Muur (1564) is een symbolische plek. In 1870 sloegen de troepen van Garibaldi een bres in de poort en dat was het einde van Rome als pausstaat. Dit tweede ‘beslag van Rome’ is gericht op de vele ministeries die vlak achter de poort liggen en die het Italiaanse volk bedriegen, volgens de demonstranten en volgens Mario Monti.