Het Migrantenmuseum

Brief aan papa

Lieve papa, dit is de derde brief die ik je vanuit de gevangenis schrijf. Er moet wel iets met de post zijn misgegaan. Ik heb nog geen antwoord gekregen van je. Vorige week is oom Nazim op bezoek geweest hier. Hij vertelde dat je kapot bent. Je kan het niet aan dat ik in de gevangenis zit. Je schijnt ook erg kwaad te zijn op mij. Ik begrijp dat je andere plannen had met je zoon. Je hebt je jeugd in den vreemde doorgebracht om mogelijk te maken dat wij een mooie toekomst kregen. Nu ben je natuurlijk diep teleurgesteld. Dat weet ik.
Maar papa, wat heeft het voor zin als je zoon gered is, terwijl ons mooie land in handen blijft van kapitalistische uitbuiters. Deze uitbuiters drinken al het bloed dat door de aderen vloeit van ons land. Een land dat de middelen heeft om iedere landgenoot een mooi, zorgeloos leven te geven. Vergeef me papa, maar ik kan niet gelukkig zijn wanneer ik zie dat ons volk onderdrukt wordt door een kleine groep oligarchen, die samenwerken met rijke Europese landen en Amerika. Ik hoop dat je een beetje begrip kan tonen voor de keuze van je zoon om zijn lichaam en ziel in dienst te stellen van het socialisme. Socialisme is het enige systeem dat de onderdrukte massa’s kan redden.
Lieve papa, ik weet dat je blij bent met het salaris dat je in Nederland krijgt en dat je dat land dankbaar bent voor alles wat je tegenwoordig bezit. Maar wat weegt zwaarder? Het hebben van drie huizen of de redding van ons allemaal?
Ik zit hier met 29 kameraden in een kamer. Ik moet zeggen dat ik het niet zo zwaar heb. We hebben veel steun aan elkaar. Alleen, ze roken zoveel hier. Er is geen kameraad die niet rookt. Maar gelukkig staken ze het roken als ik erom vraag. Met mijn astma zou ik hier eigenlijk niet mogen zijn.
Papa, ik hoef jou niet te vertellen dat ze ons regelmatig slaan. Maar een mens met idealen kan zoveel trotseren. Heb jij in den vreemde ook niet tegen eenzaamheid moeten vechten? We zijn zo snel gewend geraakt aan de knuppels. Na een tijdje doet het je niets meer. Ik kan je met trots vertellen dat geen enkele kameraad uit de school heeft geklapt hier. Er wordt gezegd dat de gevangenisleiding overweegt om beruchte folteraars over te laten komen. Die schijnen technieken te kennen waar niemand tegenop kan. Maar ze weten niet hoe overtuigd socialisten zijn. Geen enkele marteltechniek kan het opnemen tegen een overtuigde socialist.
Het zal niet lang duren voordat de wereldrevolutie is verwezenlijkt. Dan kom ik uit de gevangenis. Jij hoeft dan ook niet meer in den vreemde te blijven, lieve papa. Tegen mijn kameraden heb ik het niet gezegd, maar ik koos er vier jaar geleden voor om een revolutionair te zijn omdat jij weg was. Ik wilde antwoord op de vraag waarom ik gescheiden was van mijn vader. Het antwoord hebben de revolutionaire leiders mij gegeven. Ze zeiden dat in een socialistische wereld geen sprake is van uitbuiting van de arbeiders en dat de bronnen gelijk verdeeld worden. In een socialistische wereld word jij dus niet gescheiden van je land en je gezin. Als het socialisme eerder was gekomen was ik niet tien jaar lang gescheiden van mijn vader.
Lieve papa, ik weet dat je boos bent op mij, nu ik niet meer zal kunnen afstuderen aan de universiteit. Ik weet dat dat je grootste wens was. Maar het komt allemaal goed. De zon zal weldra schijnen voor de onderdrukten. De kracht van de arbeiders zal de bloeddorstige vleermuizen verpletteren. Het volk zal de macht opeisen. We zullen met z’n allen gered zijn.
Lieve vader, ik weet dat je boos bent op mij, maar stuur alsjeblieft wat geld naar me. Zonder geld hebben we hier geen behoorlijk eten. En geld zal weldra toch niet zo belangrijk meer zijn… In een socialistisch systeem komt geld niet op de eerste plaats.
Ik kus je handen met groot respect.
Lang leve de alliantie van de arbeiders.
Dood aan het fascisme.
Je oudste zoon Mehmet.