Perquin

Bril

Het begon met de krant. Ineens lag de krant niet goed op tafel. Hij verschoof het ding een paar keer, draaide zijn stoel op zoek naar een betere positie en stond ten slotte van tafel op om de krant op het vloerkleed uit te spreiden: beter licht. Later merkte ik dat de bureaustoel een heel eind van het computerscherm was geschoven. Eén keer trof ik hem lezend aan op de bank: zijn boek hield hij met gestrekte armen van zich af, alsof er explosiegevaar te duchten viel. Nu weet ik best dat hij niet ijdel is. Integendeel. Hij is het soort man dat probleemloos op sandalen naar de schouwburg gaat en vindt dat een overhemd pas weg hoeft als er méér dan drie wijnvlekken in zitten. Toch wilde ik omzichtig te werk gaan. Tenslotte was dit geen kwestie van smaak of stijl. Dit ging over, nou ja, voortschrijdende ouderdom. Het Groot Onvermijdelijk Verval. Als je iemand daar te vroeg op wijst, al is het met de beste bedoelingen, kan dat het acceptatieproces enorm vertragen. Dus zweeg ik tot we samen in de keuken stonden, een paar dagen na de scène met het bom-boek.
Ik hield een levendig betoog over de aantrekkelijkheid van kleine, menselijke defecten: een litteken, een scheve hoektand, een loensende blik. ‘Wist jij dat veel vrouwen stotteren bijvoorbeeld on-weer-staan-baar vinden?’ zei ik. 'Stotteren en blozen. En dan is er natuurlijk nog de bril, om maar eens iets te noemen. Héél aantrekkelijk is dat. Eerlijk gezegd’, zei ik, een tikkeltje overenthousiast, 'kan een man mij niet bebrild genoeg zijn.’
Intussen hield hij een pot uienchutney onder de lamp en staarde ingespannen naar het etiket. 'Kun jij lezen of deze nog goed is?’ Op dat moment flapte ik het eruit. 'Misschien moet jij eens langs de opticien.’
Het bleef even stil in de keuken. We luisterden naar het zachte borrelen van de waterkoker. Toen zei hij, uiterst gereserveerd: 'Mijn ogen zijn prima. De wereld, die is onscherper geworden.’ Ik knikte. Daar zou hij best eens gelijk in kunnen hebben. Ik las de datum op de uienchutney voor: tenminste houdbaar tot eind 2013.