Brinkmans goeroe

Op een strategisch moment trok burgemeester Bram Peper zijn joker te voorschijn. In zijn verslag aan minister Hans Dijkstal schreef hij: ‘Meer dan te luisteren naar zijn bevoegd gezag lijkt hij in de ban te zijn, c.q. aan de hand te lopen van een zelf gekozen goeroe, die door de korpschef wordt beschreven als een man met bijzondere inzichten en gaven.’

Die goeroe is gewoon een psycholoog, dr. Th. Lankamp. Hij coachte Brinkman persoonlijk en koos daarbij, geheel naar de normen en waarden van de seventies, voor een tactiek van absolute openheid. Dat werd zijn cliënt fataal. Peper memoreert met een in zwaveldampen gedrenkte pen een gesprek van 18 april tussen Lankamp en de vertegenwoordigers van de politiebonden: ‘Daarin wordt geconcludeerd dat de korpschef “leerbaar” is en “voluit steun behoeft” van de ondernemingsraad en de bonden om deze klus te klaren. De zwaktes van de korpschef worden aldus breed uitgemeten. De korpschef heeft kennelijk niet in de gaten dat hij hierdoor zijn gezag in de richting van de personeelsvertegenwoordiging zo niet geheel verspeelt, dan toch minimaal op het spel zet.’
Duidelijk mag zijn dat Brinkman het slachtoffer is geworden van gescheiden ontwikkelingen die de conservatievere takken in de samenleving als leger en politie doormaken als het gaat om het in praktijk brengen van andragogische zienswijzen. In het heetst van de Srebrenica-crisis wekte het voortdurende inschakelen van therapeuten en psychosociale consultants, waarmee generaal Couzy het moreel van zijn manschappen goed probeerde te houden, ook al de wrevel van Jan Blokker en de progressieve pers. En onlangs nog klaagde een keur van schrijvers in een bijlage van het jaarverslag van de Amsterdamse politie over de softe houding van de Nederlandse agent. Het hele idee dat sommige maatschappelijke geledingen nog druk doende zijn aan een inhaalmanoeuvre wil er bij de goegemeente maar niet in.
Een andere geknakte Rotterdamse reus is vakbondsleider Joop Verroen, een gigant uit de tijd van de Maasstedelijke havenstakingen van de jaren zeventig. Samen met maoïstisch angehauchte studenten die in de haven neerstreken, onder wie Paul Rosenmöller, zorgde Verroen indertijd voor de grootste acties ooit. Enige maanden terug werd Verroen onaangenaam verrast door een uitzending van Peter R. de Vries op RTL4. Op basis van gestolen computerschijfjes van het Landelijk Recherche Team (LRT) meldde De Vries dat Verroen werd verdacht van het aannemen van steekpennigen van een criminele havenbaron. Ook zouden er plannen bestaan een handel in drugs op te zetten.
De FNV spande een rechtszaak aan tegen De Vries, maar voor Verroen was het de spreekwoordelijke druppel. Deze maand vertrekt hij naar de Dominicaanse Republiek, om een fruitexportzaak op te zetten. Een en ander in samenwerking met de vader van zijn vriendin, kolonel in het leger van de Dominicaanse Republiek. 'Het ging om een wraakactie van de ex-vrouw van een vriend die mij de schuld gaf dat hun huwelijk was gestrand’, aldus Verroen in het Rotterdams Dagblad over de LRT-crisis. 'De beschuldiging mist elke grond. Tegenwoordig bewaart de politie alles door het gebruik van computers. Ik had de pech dat die informatie was gestolen. Dan sta je machteloos.’