POPMUZIEK

Broeierig samenspel

In vrijwel alle culturen behalve de onze is muziek een groepsgebeuren. Toch is het echte samenspel in één ruimte, helemaal sinds de komst van het internet, geen voorwaarde voor een plaat met hoorbare chemie tussen de muzikanten. Zo maakten Sparklehorse en dj Danger Mouse vorig jaar een sfeervolle plaat (Dark Night of the Soul) met flink wat gastbijdragen. Besteding van tijd en geld bleven binnen de perken doordat deze in hun eigen omgeving tot stand kwamen en opgestuurd werden via het internet. De op afstand samenwerkende artiesten Mark Lanegan (VS) en Isobel Campbell (Schotland) toonden met hun intieme platen maar ongemakkelijke en koele optredens zelfs aan dat fysieke nabijheid ook storend kan werken.

Belangrijke voorwaarde voor een geslaagd eindresultaat is een goede productie. Dat bewijst ook de nieuwe plaat van Solex (de Nederlandse Elisabeth Esselink) met het New Yorkse garagepunkduo Jon Spencer en Christina Martinez. Amsterdam Throwdown, King Street Showdown is een opwindende, warmbloedige potpourri van rock, funk en hiphop. Het is Esselink zelf die naast haar instrumentele en vocale bijdragen alles heeft samengesmeed tot een coherent geheel. De plaat klinkt spannend met een warm geluid dat precies waar nodig nog wat dikker aangezet wordt om extra te ronken.

Het idee om iets nieuws te doen, met hiphop deze keer, ontstaat bij Solex al in 2006. Geen rare gedachte, want de knip- en plaktechniek waar ze al meer dan tien jaar origineel gebruik van maakt, past goed bij deze beat- en samplestijl. Ze komt op het idee om het echtpaar Martinez en Spencer te bellen. Ze kent de twee van het optreedcircuit en laat ze het nieuwe materiaal horen. Beiden reageren enthousiast, zeggen hun medewerking toe en komen ook nog met een rapper op de proppen: Mike Ladd.

Hij voorziet R Is for Ring-A-Ding van een ontspannen flow. Zijn bijdrage op Action brengt rust in het gevoel van grote-stadshectiek dat de dwingende beats en blazers oproepen. De dynamiek van het nummer hoor je terug op het hele album. Er wordt per nummer ook soepel gewisseld van tempo met behoud van gedrevenheid. Vanzelfsprekend is een grote rol weggelegd voor de vette gitaarlicks van de croonende Spencer en het broeierige samenspel met zijn stoere rockvrouw. Dat gebeurt speels, met overgave en een dikke knipoog die tot het eind vermakelijk blijft. ‘You wanna have to walk the monkey three times a day?’ vraagt hij op Aapie. 'There’s no sense in getting primitive/ I like the way you walk up right’, brengt Martinez ertegenin.

Spencer schudde de laatste jaren met het rockabilly-zijproject Heavy Trash het steeds plichtmatiger wordende karakter dat zijn Blues Explosion kreeg al van zich af. Toch is Amsterdam Throwdown met afstand het beste waar hij sinds tijden aan heeft meegewerkt. Met dank dus aan Solex, die na vijf jaar weer een mooie plaat aflevert. Een waarmee ze zichzelf en ook _Boss Hog-_zangeres Martinez (geen nieuw werk sinds 2000) weer prominent op de kaart zet. Straks graag met zijn drieën op tournee.

Solex vs Christina Martinez + Jon Spencer, Amsterdam Throwdown, King Street Showdown, label: Bronzerat / Munich