Bronstige herten

Vuilbekkende journalisten en gemankeerde avonturiers, patserige nep-helden en kille charlatans: 2014 heeft veel literaire helden voortgebracht. Hier de hoogtepunten volgens onze vaste medewerkers.

Medium cover wildvlees

Terugkijkend op de stapel strips die ik uit 2014 heb bewaard, valt me als eerste het vierde en afsluitende deel van Manu Larcenets briljante en veelgelauwerde serie Blast op. In de ontknoping wordt duidelijk dat de psychotische hoofdpersoon Polza, die, geplaagd door vreselijke aanvallen rust zocht als zwerver in de natuur, minder onschuldig is dan hij doet voorkomen. Maar ik noemde het eerste deel van Blast al het beste boek van 2010. Dus die valt af, of wordt misschien tweede.

Dan nomineer ik Wild vlees van het jonge Vlaamse talent Wide Vercnocke als beste boek. Het is het verhaal over een vrouw die, net als Polza uit Blast, onweerstaanbaar wordt aangetrokken door de ruige compromisloosheid van de natuur. De bronstige herten brullen in het bos, net als de vrouwelijke hoofdpersoon zich afvraagt wat ze nu toch moet doen. In het bos wacht haar een verrassing, maar ze wordt gestoord door een boswachter. Daarmee is de kous niet af, want het hert volgt haar geur naar de stad… De grootste kracht van dit boek is de dromerige logica, die soms doet denken aan films van David Lynch.

Een goede tweede is de Amerikaanse serie Transmetropolitan. Hoofdpersoon van die gewelddadige, humoristische sf-serie is gonzojournalist Spider Jerusalem. Heldhaftig en vuilbekkend strijdt hij tegen het totalitaire systeem waarin de wereld verandert (en waarmee ons een confronterende spiegel wordt voorgehouden). Na de verkiezing van de griezelig lachende presidentskandidaat Callahan is de maatschappij nog verder gecorrumpeerd. Als dan ook nog de persvrijheid wordt aangetast, gaat Spider ondergronds met zijn genadeloze columns.


  • Wide Vercnocke, Wildvlees
  • Warren Lelies en Darrick Robertson, Transmetropolitan
  • Manu Larcenet, Blast I, II, III, IV