Kunst

Brood op de plank

Kunst Herman Brood

Ik heb niets tegen BN’ers, maar toen ik op de opening van de Herman Brood-tentoonstelling rondliep, bekroop me het gevoel dat ik gevangen zat in een aflevering van RTL Boulevard. Als geregelde tentoonstellingsbezoeker ben je nu eenmaal niet gewend om binnen vijf minuten Froukje de Both, Henk-Jan Smit (of is het Smits?), Monique Sluyter én Nance tegen te komen, zeker niet op de trappen van een provinciemuseum. Die hoge _celebrity-_dichtheid zegt iets over de smaak van BN’ers, die kennelijk van Brood houden, en van gratis drank, maar ook over de status van de kunstenaar.

Brood is altijd populairder geweest bij het televisievolk in Hilversum dan bij de museumdirecteuren. En niet zonder reden. Een groot schilder was hij niet. Hij beheerste slechts één stijl: die van de platgemepte aardappelkop. Die aardappelkoppen kwakte hij op het doek in dissonante kleuren waar je schele hoofdpijn van krijgt; een straaltje verf uit de heroïnespuit als finishing touch.

Het is toegankelijk en decoratief, maar ook vlak en snel vervelend; typisch het soort kunst dat in de smaak valt bij mensen die niet van kunst houden.

Medium atelier01

Waarschijnlijk zagen ze dat bij het Groninger Museum ook wel, want Cha Cha Fenomeen Herman Brood is eerst en vooral een tentoonstelling over het imago, over de mythe. Er zijn foto’s – professioneel en amateur; er zijn tekeningen en schrijfsels (nonchalant opgeplakt op de wanden van het museum, opdat we vooral niet vergeten met een rock-’n-roll-ster van doen te hebben); er is een toilet en een badkamer; en, o ja, er zijn ook nog een paar schilderijen, maar die zijn weggemoffeld in een hoekje van de tentoonstelling alsof het museum zich ervoor schaamde.

Medium atelier02

Klapstuk van de tentoonstelling is het authentieke Brood-atelier in het Ploegpaviljoen, compleet met half voltooide schilderijen, seksboekjes, heroïnenaalden en het befaamde tafelvoetbalspel – alleen de meisjes voor één nacht ontbreken. Aan ijver bij de curatoren dus geen gebrek, maar levert het ook iets op? Ik denk dat deze tentoonstelling erg leuk is voor mensen uit de kring rond Brood, en voor liefhebbers van rock-’n-roll-clichés. Zelf raakte ik een beetje kriegel van zoveel exploitatie. Daarbij: gingen we niet naar het museum om dingen te zien die we zelf nooit hadden kunnen maken of bedenken? Een toiletpot blijft een toiletpot; dat het Herman Brood was die zijn billetjes erop neervlijde om af en toe ‘een lekker prikkie te nemen’ (copyright: manager Koos van Dijk) verandert daar weinig aan.

Cha Cha Fenomeen Herman Brood, Groninger Museum, tot 28 januari

[www.groningermuseum.nl](http:// http://www.groningermuseum.nl/)

Foto’s Marten de Leeuw

Atelier van Herman Brood in het Groninger museum