Brussel op z’ n frans

Filosoof Dieter Lesage, bête noir van de Vlaamse nationalisten, maakte furore met zijn boek ‘Zwarte gedachten over België’. In onderstaand rapgedicht bezingt de zelfverklaarde ‘nieuwe Belg’ zijn Brussel, stad van valse erotiek en dubbele tongen. Onze nationale rapdichter Serge van Duijnhoven, sinds enkele maanden woonachtig in Brussel, vertaalde het onvertaalbare gedicht.

Op de wijze van een gedicht
Er was eens een stoere meid
die op een dag zei: ik ben de vleesgeworden
anonimiteit; een verlegen Brusselse
die bij voorkeur slentert door de nacht
omdat, naar het schijnt, iedereen
dan toch de straten mijdt
vanwege de onveiligheid
je moet echt een knappe kop wezen
om te zweren bij een dergelijke logica
ga maar na, maar goed, die meid
verschool zich bij gewoonte in een
portiek aan de Louisalaan
in de richting van Ter Kameren
Amber was haar naam
dat is tenminste wat ze zei
en ook dat het tweehonderd was
en dat dat tenminste echt waar was
De blondine beriep zich in haar beste Italiaans
op haar Griekse nationaliteit
en op haar twintig jaar, terwijl híj
liet weten dat hij, volbloed Belg,
een Tsjech van dertig was
(Was het niet Jean Monnet die zei

  • aangaande de Europese Eenwording - dat als hij het opnieuw mocht doen hij zou beginnen met het geslacht?) Zij geloofde niet dat hij pas dertig was maar gaf de route van haar voorkeur aan die voerde naar verblijfplaats ze hadden geluk er was een parkeerplaats en er was een lift een bed een kapotje een tissue en daarna weer de lift, de wagen die er nog steeds stond en de Louisalaan in de richting van Stéphanie ze heette Mélanie dat is tenminste wat ze zei en ook dat het honderdvijftig was Zodra het zwarte meisje eenmaal plaatsgenomen had in zijn rammelbak, beriep ze zich in haar beste Spaans op haar Zweedse nationaliteit, haar twintig jaar iets wat hij zich aanleunen liet hij die een half uur geleden nog Tsjech was maar nu niet. Nu kwam hij uit Luik net als de wafels, zei hij, en hij was nog altijd dertig. Zij geloofde niet dat wafels oorspronkelijk uit Luik afkomstig zijn maar toch gaf ze haar voorkeursroute aan om via de Louisalaan tot bij haar thuis te geraken; ze hadden geen geluk er was geen parkeerplaats meer dus stelde hij voor om naar zijn huis te gaan wat evaarlijk was voor Mélanie aangezien hij net als de meerderheid der Walen wellicht een seriemoordenaar kon zijn tenminste volgens Vermassen
  • koekoe de moordenaars zijn onder ons - de grote specialist op dit gebied die overal van op de hoogte was bij de nauwe oprijlaan naar de Louisalaan stond er een file, de Zweedse baalde aangezien ze hier volop tijd en geld verloor terwijl hij zich afvroeg sinds wanneer er zwarten woonden in Zweden Hij had een stijve nek van het te veel zuipen bij de Beurs maar ondanks zijn staat van geest realiseerde hij zich dat Luik niet naast de deur was, en dat hij trouwens toch niet van daar was zo kwam het dat hij de Belliardstraat uit reed dat hij de tunnels meed en stilhield bij het Jourdan Plein waar hij aan haar vroeg of hij niet gewoon daar in de auto of anders in een naburige wijk met haar een rondje schaats mocht rijden (een uitdrukking die hetzelfde is in het Vlaams en waarmee hij in feite zeggen wil dat hij met haar van bil wil dat hij haar een flinke veeg wil geven die schaats tussen haar dijen uit wil rijden en dat hij zijn tong in haar mond wil steken en omgekeerd, en dat hij haar hof en gehemelte stimuleren wil zo luidt de taal die men in Brussel spreken moet; in Brussel is het altijd de taal van de ander die men spreekt wat een nogal omslachtige manier van zeggen is om duidelijk te maken - zoals men dat op z'n Engels zegt - in Brussels always give french kisses natuurlijk zijn er ook lieden die zich hier niks van aantrekken en die zeggen dat men in Brussel de tong van de ander beter onberoerd laat vanwege het besmettingsgevaar, vooral in een geval als het onze waarin de dame in kwestie zwart, buitenlands en Spaans- talig is, en waarin de kansen dat er een virus op haar tong leeft buitengewoon reëel zijn zodat men er beter aan doet haar helemaal niet aan te raken en zeker niet met de eigen tong en zeker niet wanneer men het geluk heeft een nog smetteloze tong te bezitten) dus, om kort te gaan, vroeg hij kan ik niet simpelweg een rondje met je rijden gaan, en het meisje antwoordde hem hoe weet ik of je geen ziektes hebt want werkelijk, om mij heen speelt zich de ene na de andere tragedie af van collega’s die zich hebben laten berijden en die nu zijn besmet - met mij zal het u niet gebeuren, zei de Tsjech die zich ter plekke had genaturaliseerd ik ben de blanke ridder van de witte schaats u gaat me misschien niet geloven maar misschien gaat u me wel herkennen ik ben de rechter Connerotte ach zo, zei de Zweedse, in dat geval moet ik eerst naar het toilet maar daarna doe ik het gratis voor u alles wat je wilt, en zelfs meer sado, maso, ik sla en ik zuig om het even welk deel van uw gerechtelijk lichaam, ik ben een fan van u gelijk mijn zus en mijn mama wat een toeval en wat een misère die spaghetti-affaire en die arme kindjes ik heb alle artikelen daarover huilend gelezen maar wacht even tot ik heb gepist bij Bernard heb je zin in frites? Ja? met mayonaise of met sauce tartare? hola, voor Antoine staat er een file rust even uit tijdens het wachten ik pleeg nog even een telefoontje en daarna gaan we all the way net als in de film, en then again zul je je voelen gelijk een man na al je affaires met het hof van castratie geloof ik dat je behoefte hebt aan een ware sensatie een speciale een moordgave een wrede en ik ben het Ophélie die je haar zal geven en terwijl zij ging plassen bedacht de rechter Connerotte die in de hele wereld faam genoot vanwege zijn scherpzinnigheid, dat die meid daarstraks nog Mélanie heette maar aangezien hij nog maar tien minuutjes Connerotte was ontbrak het hem aan de ervaring om dit onderzoek naar een goed einde te leiden, dus liet hij het er maar bij zitten. Hij liet zijn hoofd rusten op het stuur en werd wakkergetikt door de gemeentelijke politie die het Jourdanplein ontruimde voor de plaatselijke markt Neemt u ons niet kwalijk, meneer Connerotte maar straks zal hier op deze plek de groenteman zijn kar gaan stallen Ophélie, die de strategie had doorzien van de seriemoordenaar die daarmee haar vertrouwen had willen winnen, ging ervandoor Zij blies aldus haar deeltje uit in dit verhaal Wat een sof; eenmaal andermaal. Voor de tweede maal in zijn carrière stond Connerotte met zijn mond vol tanden. Zijn tong klakte onvoldaan in zijn smoel. Wat een vuile boel was alles weer. Wat een vuile boel Men had nog maar net gedaan met het installeren van luidsprekers op het marktplein of een nogal banale en goedkope melodie begon te flaneren over het verlaten plein