Cameron is geen radicaal, hij moddert liever door

Londen - Wie Biteback Publishing belt, een jonge uitgeverij van politieke boeken, hoort tijdens het wachten geen Bach of Back Street Boys, maar fragmenten uit politieke toespraken. Na Reagans oproep aan de Russen om de Muur neer te halen, klinkt daar Margaret Thatchers beroemde mededeling tijdens het partijcongres van 1981: ‘You turn if you want to. The Lady’s not for turning.’ Dertig jaar later heeft haar partijgenoot David Cameron echter geen boodschap aan deze vorm van onverbiddelijkheid. Integendeel.
In de oppositie maakten Camerons Tories veel beloften: zo zou er een einde komen aan het jachtverbod op vossen, het plagen van rokers en aan de boekhoudfraude die hier doorgaat voor publiek-private samenwerking. En de vuilnisman zou voortaan weer elke week langskomen. Natuurlijk is van dit alles niets terechtgekomen. Ook is er nog steeds geen Bill of Rights en hebben de Britten zich niet mogen uitspreken over Europa, al kan de regering niet onder een Europees referendum uit, wanneer blijkt dat de extravagante begrotingsvoorstellen van de Europese Commissie serieus bedoeld zijn.
Terecht kunnen de Conservatieven aandragen dat een coalitie met een Calimero-partij niet zoveel speelruimte biedt, maar het terugkrabbelen blijft niet beperkt tot verwachtingen die vanuit de oppositiebanken zijn gewekt. Ook nieuwe beleidvoornemens verdwijnen met toenemende snelheid bij het gescheiden afval. Elke week valt er wel een U-turn te bezichtigen. Zo was daar de geplande verkoop van de staatsbossen die na felle, en terechte, kritiek bij nader inzien toch maar niet doorging. Bezuinigingen op schoolsport vervielen eveneens nadat enkele sportsterren zich negatief hadden uitgelaten.
De moeder van alle U-turns betrof coalitieplannen om het zorgstelsel te veranderen. Na de dramatisch verlopen verkiezingen kregen de Liberaal-Democraten spijt en dwongen ze Cameron tot een gedeeltelijke ommezwaai. Korte tijd later moest de Conservatieve minister van Justitie het Lagerhuis vertellen dat gevangenisstraffen toch niet korter zullen worden, dit na een effectieve gooi-de-sleutel-weg-campagne van The Sun en The Daily Mail. The Financial Times heeft er maar een rubriek van gemaakt: 'Reforms in Retreat’. Camerons bewering dat hij een radicaal is, bleek onzin te zijn.
Anders dan Thatcher beschouwt Cameron een U-turn echter niet als een teken van zwakte. Sterker, volgens hem is het onzinnig om plannen door te drammen als coalitiegenoten, deskundigen, belangengroeperingen, journalisten en gewone kiezers protesteren. Hij zegt graag te luisteren om vervolgens een sluiproute te nemen. In Nederland denken we dat polderen een unieke traditie is. Bij gebrek aan polders noemen de Engelsen het 'doormodderen’. Een traditie die onder The Lady in de jaren tachtig leek te zijn verdwenen maar door Cameron weer in ere is hersteld.