Cannabis Sativa Hollandica

Londen - Sommige politici bloeien op in de oppositie. De Engelse -sociaal-democraat Bob Ainsworth is zo iemand. Als minister van Defensie is deze equivalent van Relus ter Beek nooit betrapt op een originele gedachte, maar vanuit de oppositiebanken pleitte hij onlangs voor het legaliseren van drugs. Volgens Ainsworth is de war on drugs een grote ramp en moet er een ander beleid komen. De voormalige vakbondsbestuurder kreeg meteen een uitbrander van zijn politieke meerderen. Vanuit wetenschappelijke kringen klinken er al langer geluiden om toch op z'n minst cannabis als een soft- in plaats van harddrug te kwalificeren. Een jaar geleden beweerde David Nutt, die de regering adviseerde op drugsgebied, dat alcohol veel meer schade aanricht, voor zowel de volksgezondheid als de (verkeers)veiligheid, dan verdovende middelen. De toenmalige minister van Volksgezondheid zette de wetenschapper meteen op non-actief.
De Conservatief-Liberale coalitie heeft het antidrugsbeleid van Labour voortgezet. Zowel David Cameron als Nick Clegg heeft in het verleden wel eens progressieve geluiden laten horen op drugsgebied, maar een politiek drugsprobleem is wel het laatste waar de coalitie nu behoefte aan heeft. Binnen de Conservatieve Partij heerst de overtuiging dat de Freeborn Englishman met zijn ancient liberties mag doen wat hij wil zolang hij de medemens met rust laat, maar het kweken van de Cannabis Sativa Hollandica in de achtertuin is duidelijk een stap te ver.
Conservatieve denkers die doorgaans zinnige dingen te melden hebben raken geheel het spoor bijster wanneer er drugs in het spel zijn. Volgens Toby Young leidt cannabis tot vervroegde dementie, Theodore Dalrymple meent dat de Amsterdamse binnenstad dankzij het drugsbeleid onleefbaar is en Simon Heffer ziet veel in een Singaporiaanse aanpak. De libertaire vleugel zwijgt, behalve de thatcheriaan Peter Lilley die al jarenlang pleit voor een rationeel drugsbeleid. ‘For the sake of everyone, and the young in particular, it is time for politicians to stop using the issue as political football’, zei hij onlangs.
Het vrijgeven van drugs zou geen unicum zijn. Halverwege de negentiende eeuw was dit al het geval, waarbij de sociale controle indertijd voor gematigd gebruik zorgde. Waar liberalisering in het puriteinse Engeland van nu toe zou leiden, is onbekend. Misschien geeft de ervaring in Portugal een idee. Tien jaar geleden ontcriminaliseerde de regering daar alle drugs, wat niet leidde tot maatschappelijke ontwrichting. Vandaar Ainsworths pleidooi voor 'een volwassen debat’, iets waar de meeste Engelse politici, anders dan hun kiezers, nog niet aan toe blijken te zijn.