Casino’s moeten Mexicaanse misère verlichten

Mexico-Stad – De Sierra Tarahumara is een van de streken die de ongelijkheid in Mexico onbarmhartig illustreert.

Een ruig gebied in de noordelijke staat Chihuahua waar zo’n 85.000 door god en overheid verlaten Tarahumara-indianen leven. Of doodgaan, want mensen sterven soms letterlijk van de honger.

Er zijn al veel oplossingen aangedragen door lokale en federale autoriteiten om de misère te verlichten, maar die zijn nooit meer dan loze woorden gebleken. Nu ligt er echter een even revolutionair als bizar voorstel op tafel: we moeten het hele gebied volplempen met casino’s.

‘Mexico moet zich laten incorporeren in de globalisering’, vindt Rafael García González. ‘De casinomarkt is heel lucratief en kan een keten van productiviteit genereren. Het openen van casino’s in hotels zal met name de armste staten tot economische bloei brengen. Een gemeenschap als de Tarahumaras zou sterk profiteren van een corridor van casino’s in de Barranca del Cobre.’

García González is, u raadde het al, voorzitter van de Mexicaanse bond van hoteleigenaren. Hij heeft zijn oog laten vallen op de onherbergzame Sierra Tarahumara die in de beroemde kloof Barranca del Cobre de grootste en misschien wel de enige toeristische trekpleister van het grensgebied met de Verenigde Staten herbergt.

Las Vegas is tenslotte ook midden in de woestijn geplant. Zijn voorbeeld geeft hij op iets kleinere schaal: ‘De goed gereguleerde gokhuizen in de inheemse gemeenschappen in de reservaten in de Verenigde Staten.’ De hotelbaas verwijst naar het Lucky Eagle Casino van de Kickapoo Tribe, net over de grens in Texas. Dat gokhuis heeft de half-Amerikaans, half-Mexicaanse etnische groep aan de armoede ontrukt, maar dat ging om hooguit achthonderd mensen.

Het casinoplan voor de Sierra Tarahumara lijkt te passen in het model waarin de drugskartels in de meest deprimerende delen van Mexico de enige werkgever zijn geworden. Het bouwen van een corridor van gokhuizen slaat twee gebruikelijke vliegen in één klap: het vernietigt de schitterende natuur en trekt criminelen aan. En het formaliseert een bestaande situatie want, zoals een van de Tarahumaras zei: ‘De enige economie hier die nog leeft, is de narco-economie.’