Charlie-cartoons bij Marokkaanse wet verboden

Rabat – ‘Beter rechtop sterven dan geknield leven’, zei Stephane Charbonnier tijdens een interview in 2012 met het Marokkaanse weekblad TelQuel. Het citaat staat een dag na de aanslag op Charlie Hebdo in bloedrode letters op de cover van datzelfde TelQuel. De omslag is rouw-zwart.

Hoofdredacteur Abdellah Tourabi: ‘Als journalist kun je niet anders dan je solidair verklaren, het gaat om de vrijheid van meningsuiting.’ En en passant wil het blad duidelijk maken dat de plegers van de aanslag ‘ons niet vertegenwoordigen’. ‘Het grootste deel van de moslims niet. De collateral damage van de aanslagen zijn de drie tot vijf miljoen moslims die in Frankrijk wonen.’

Ook het Marokkaanse blad L’Observateur du Maroc et d’Afrique zette de cover op zwart, met de tekst ‘Wij Zijn Allemaal Charlie’. Al schrijft hoofdredacteur Ahmed Charaï dat de aanvallers weliswaar barbaren zijn, maar dat je tegelijkertijd ‘moet beseffen’ welke schade woorden of beelden kunnen aanrichten: ‘Jihadisme en islamofobie zijn de twee uiers van hetzelfde woeste beest dat naar barbarisme leidt.’

Op Facebook en andere sociale media kunnen de meeste lezers de stellingname van de bladen waarderen. Ze prijzen met name TelQuel ‘om jullie moed’.

In de TelQuel van afgelopen week schrijft Tourabi in zijn commentaar: ‘Of je het nou eens of oneens bent met een journalist, een schrijver, een artiest of een cartoonist, een weerwoord moet altijd met dezelfde middelen.’ Telefonisch zegt hij: ‘Het antwoord op een tekening moet een tekening zijn. Het antwoord op een artikel is een artikel.’

Niet iedereen reageert positief. Sommige reageerders noemen de redactie van TelQuel ‘een bende schapen’, ‘een verlengstuk van zionisten’, een ‘hypocriete club’ die zich niet uitspreekt over de doden in Gaza. ‘TelQuel, jullie zijn de enigen hier op de knieën.’ Sommigen juichen de aanslag toe: ‘Ik ben moslim en daar ben ik trots op, ik pis op het graf van die klootzakken.’ Ach, ook het gescheld op internet valt onder de vrijheid van meningsuiting. Tourabi: ‘Anoniem roepen, of onder pseudoniem, zo gaat het nu eenmaal.’

Politieke partijen in Marokko veroordeelden de aanslagen, net als premier Benkirane. En in Rabat kwamen vrijdag zo’n vijfhonderd mensen bij elkaar om zich uit te spreken voor de vrijheid van meningsuiting. Overigens zit er aan die vrijheid wel een grens, en dat was voor Tourabi ook een reden om de gewraakte _Charlie Hebdo-_cartoons niet af te drukken: ‘Het is bij wet verboden.’