Menno Hurenkamp

Chicks and guns

Met het nodige mediageweld is het nieuwe weekblad Opinio in de markt gezet. Ah, concurrentie. Ik heb me meteen geabonneerd. Dankzij de gulle hand van internetondernemer Roel Pieper – hulde voor de man – is dat nagenoeg gratis. Opinio wil een ‘links-conservatief’ blad zijn. Dan verwacht je bladzijden vol dicht opeengepakte schreefletters. Maar het blad is verdacht modernistisch opgemaakt, met een ruime bladspiegel en open typografie, geen foto’s, geen plaatjes, prettig. Vermoedelijk omdat ‘conservatieven’ vaak op leeftijd zijn, dus het oog wil ook wat.

Dan de inhoud. Een instructief en ter zake interview met de onderwijsactivist en filosoof Ad Verbrugge. Zijn verhaal is bekend, maar hier staat het iets leesbaarder dan de filosoof het zelf doorgaans opschrijft. Een mooie poëzierubriek van Henny Vrienten. Opinio wil ook graag bijdragen aan de choc des opinions, de botsing van meningen. Dus heeft het een vrolijk verhaal dat gif goed voor ons is. Ja ja, het is me wat. Het is een aanklacht tegen iedereen die zich boos maakte over het dumpen van gif uit het schip Proba Koala in Afrika, eind vorig jaar. De auteur geeft opiniemakers en politici op hun duvel. NRC Handelsblad, Volkskrant en pvda hebben ten onrechte paniek veroorzaakt over die ramp in Ivoorkust: er is nooit bewezen dat er ook maar iemand doodging door de vuile olie uit de Proba Koala. O-zo-voorspelbaar ontbreken in de lijst van paniekzaaiers De Telegraaf (‘schip zaaide dood en verderf’) en Trouw- én _Opinio-_publicist Sylvain Ephimenco (‘het gif van de groene wethouder’). ‘De schuld’ moet wel bij ‘links’ liggen, anders is de gein er snel af. Met halve feiten botsen de meningen natuurlijk lekker.

De nieuwsgierigheid van het blad is nog niet heel groot, het bestrijdt meer dan het aankondigt. Er moeten dingen wég of terug, er mag vooral niks bíj. Wanneer komt er nu eens een bespiegeling over de goede, want ‘links-conservatieve’, kanten van het Afrikaans nepotisme als staatsvorm? Over het matriarchaat – moeders de baas – als stabiliserende factor in de moderne maatschappij? Over werknemerskapitalisme, da’s immers links en tóch rechts. Of over de taxichauffeur als moreel kompas. Waarom altijd maar weer zeuren over Voltaire, waarom nooit eens Durkheim? Al met al komt Opinio nog weinig speels over. De oer-links-conservatieve Willem Drees zou er als een met xtc volgepropte puppy van een Mechelse herder bij hebben afgestoken.

Maar er is hoop. Hoofdredacteur Jaffe Vink stelt in zijn inleidend commentaar dat hij – net als ieder ander mens – zijn ‘chick’ graag ophaalt in een ‘Cadillac’. Want ‘wie de Cadillac begrijpt, begrijpt de westerse beschaving’. Kijk, daar wordt het spannend. Want zo’n Detroitse benzineslurper leek mij nu net hét symbool van de westerse ondergang. In heel Brazilië rijden alle auto’s al lang op het schone suikerrietalcohol, en zelfs met de zeespiegel aan de lippen is bij ons die vooruitgang onmogelijk. Het hoger onderwijs in India stoot jaarlijks meer en betere technisch ingenieurs uit dan de veelgeprezen Amerikaanse universiteiten, en als we de Cadillac houden, zal het dankzij hen zijn. Om ons heen rukt ‘de derde wereld’ op. Altijd gedacht dat de Cadillac – vanaf 2500 euro op Marktplaats – maar één ding zegt: we’re lost. Opinio, zeg me dat het niet zo is. Het Westen blijft overeind dankzij c_hicks and Cadillacs_ – of dankzij chicks and guns voor mijn part – en dat dan in een lekker lange serie artikelen. In plaats van de neusklanken van slapende nijlpaarden verkopen als een paginalange ‘briefwisseling’ over de vraag wat conservatisme precies is.