China is blij met Trump

Shanghai – De twee grootste economieën ter wereld dragen een speciale verantwoordelijkheid om de wereldvrede en de stabiliteit te handhaven, zo klonken de eerste regels van Xi Jinpings felicitatie aan Donald Trump.

Wie tussen de regels doorleest kan het opvatten als een steek onder water: China weet hoe ze deze verantwoordelijkheid moet dragen, nu de nieuwe president van de Verenigde Staten nog.

Verder kon het Xi schijnbaar niet veel schelen wat er in de Verenigde Staten gebeurde, zo leek het. Hij belde met de Chinese astronauten en premier Li Keqiang ging op bezoek bij de Russische president om de hechte vriendschap met de Russen nog eens te benadrukken. Stiekem lachten de Chinese leiders in hun vuistje. Van Hillary Clinton met haar mensenrechten zijn ze af, en Donald Trump is een zakenman waar misschien wel mee te onderhandelen valt. Volgens sommige analisten is hij gevoeliger voor vleierij dan de geharde politici waar Beijing tot nu toe mee te maken had.

Over het algemeen reageerden de Chinezen afwachtend op het economisch protectionisme waarmee Trump dreigt. Eerst zien, dan geloven. Wordt het moeilijker een Amerikaans visum te krijgen? Komt er een Amerikaanse tariefmuur tegen import uit China? Zolang Trump zijn campagnepetjes nog in China laat maken, zal het wel meevallen. Bovendien steken de Chinezen veel geld in de Amerikaanse economie en het is de vraag of de VS wel zonder dat kapitaal kunnen.

Het is niet zo dat de Chinezen zich géén zorgen maken. Beijing bemoeit zich zelden openlijk met presidentsverkiezingen in het buitenland. Maar een week voor de verkiezingen riep klimaatonderhandelaar Xie Zhenhua de Republikeinse presidentskandidaat op om het akkoord van Parijs te respecteren. Trump had niet alleen verklaard van het akkoord af te willen, hij beschuldigde China er ook nog eens van de opwarming van de aarde uit zijn duim te hebben gezogen.

Nu het stof van de presidentscampagnes is neergedaald, realiseert China zich hoe goed Trump voor het land kan uitpakken. Opeens is China de aanjager van het Parijse klimaatakkoord. Trumps protectionisme betekent bovendien dat het gedaan is met de Amerikaanse poging om de invloedssfeer in het Verre Oosten uit te breiden.

Plotseling wordt China de leidende grootmacht. Dat was het land al lang, vond het zelf, maar als die andere grootmacht uit de schijnwerpers stapt, ziet de rest van de wereld de Chinezen eindelijk ook staan.