Christen-democratische rekenkunde

Wie heeft het verderfelijke idee bedacht om Ruud Lubbers, r.k.-minister-president in ruste, voor te dragen als voorzitter van het CDA?

Dat dit het CDA, Lubbers en de natie bespaard mogen blijven. Niet om Lubbers. De man wenst, heeft hij laten weten, dat hem enige tijd wordt gegund om te bidden. Daarna moet hij weer ergens aan de slag, desnoods in Europa. Maar niet in het CDA, dat hij trouwens zelf in zijn caesarenwaan te gronde heeft gericht.
Het is genoegzaam bekend hoe hij zijn beoogde opvolger Elco Brinkman beentje heeft gelicht. Minder bekend is het feit dat hij tussen de bedrijven door heeft getracht de Europees commissaris Frans Andriessen over te halen om zich als kandidaat-premier beschikbaar te stellen, nota bene achter de rug om van de man die hij persoonlijk als kroonprins had aangewezen.
Zijn inspiratiebron lijkt Thomas van Aquino (r.k.) te zijn, maar is in werkelijkheid William Shakespeare, specialist in moord en doodslag, chantage en verraad.
Drie belangrijke hoofdstromen in ’s lands politiek, sociaal-democraten, linkse liberalen en wat minder linkse liberalen, hebben inmiddels de regering overgenomen. Dat heeft aardige en minder aardige kanten. In elk geval vraagt zo'n bestuurlijke constructie om een volwassen oppositie, die in een democratie even serieus wordt genomen als diegenen die op en rond het Binnenhof de dienst uitmaken.
Het CDA is zo verstandig geweest Eneus Heerma (prot.chr.) tot fractiechef te benoemen, een even steil als vakkundig man van onbesproken gedrag. Hij is het type niet voor ritselende Roomse slimmigheden en hij wenst de niet-confessionele trojka op faire wijze tegemoet te treden. Een overdominante CDA-voorzitter als Lubbers, die alle kunstjes kent, inmiddels in en buiten zijn partij met scheve ogen wordt bekeken en die hem van het ochtend- tot het avondgebed voor de voeten zal lopen, is het laatste wat Heerma kan gebruiken.
Maar wie kan hij dan wel gebruiken? De christen-democratische rekenkunde wenst naast een protestantse fractievoorzitter een rooms-katholieke partijvoorzitter. Waarom eigenlijk? In de geschiedenis van het CDA is het al eerder voorgekomen dat de partij of door de katholieken of door de protestanten werd gedomineerd. In de huidige situatie is dit soort Proporz-denken alleen maar schadelijk.
Als de huidige christendemocratische oppositie een profiel zoekt, zal dit geen interconfessionele januskop moeten zijn, maar een man of vrouw die past in de christen-sociale traditie van het christendom, een traditie die bij de erfgenamen van de voormalige antirevolutionairen toch echt in betere handen lijkt te zijn dan bij de vlees-noch-vis-lood-om-oud-ijzerrepresentanten van de KVP.
Zet dus naast Enneus Heerma een tweede antirevolutionair, iemand die weet wat deze ferme Friese Amsterdammer bezielt. In het belang van bejaarden en bijstandtrekkers, die van de huidige regering niet veel goeds te verwachten hebben. Zo kan een zich herbezinnend CDA zich, zij aan zij met een getuigende partij als GroenLinks, ontfermen over de ethiek in de politiek, een strategie die de natie noch de oppositie kwaad zal doen.