Circus Wilders, het vervolg

‘IS HET MISSCHIEN een idee om de hervatting van het proces-Wilders maar eens níet live op televisie uit te zenden? En verder alle verslaggeving in alle media zo beknopt, terughoudend en zakelijk mogelijk te houden?’ Aldus het hoofdcommentaar van NRC Handelsblad op de dag waarop het proces-Wilders, na het abrupte einde oktober vorig jaar, een nieuwe ronde inging. Natuurlijk waren de vragen in het NRC-commentaar louter retorisch, want de regiezitting van maandag was al op tv te volgen geweest, en in de aanloop daarnaar hadden alle media al bericht dat volgens Geert Wilders het rechtssysteem in Noord-Korea beter is dan dat in Nederland en dat de rol van raadsheer Tom Schalken - de rechter die op dat beruchte etentje met getuige Hans Jansen over het proces had gepraat - 'bananenrepubliekachtig’ was, sterker nog: 'Dit is Nigeria in het kwadraat.’
Noord-Korea en Nigeria - je kunt lacherig doen over de steeds groteskere hyperbolen van Wilders, je kunt er verontwaardigd over zijn of juist meegaan in zijn woede, maar de kans is nihil dat zijn provocaties met 'terughoudendheid’ en 'zakelijkheid’ worden ontvangen.
De zaak-Wilders houdt ons nu al jaren in de greep. In de zomer van 2008 kwam het Openbaar Ministerie tot de slotsom dat de leidsman van de PVV niet vervolgd moest worden, maar begin 2009 oordeelde het Amsterdamse Gerechtshof dat er wel degelijk reden voor vervolging was, en moest het OM alsnog in het geweer. Het gevolg: een even bizar als beladen proces, met een verdachte die zweeg in de rechtszaal maar in de media om zich heen sloeg, met meelijwekkende optredens namens de klagende partijen, met een OM dat van begin af aan inzette op vrijspraak, en met een wraking van stuntelende rechters die waarschijnlijk op het punt stonden Wilders vrij te spreken. De leek kan er nauwelijks chocola van maken, behalve dan dat hij aan zijn water voelt dat in het proces-Wilders de rechtsspraak zelf in het geding is.
Toen de vorige ronde plaatsvond, bleek uit een onderzoek van het tv-programma Schepper en Co dat Wilders’ stellingen dat er een politiek proces tegen hem werd gevoerd en dat een veroordeling 'een bijl aan de wortel’ van de rechtsstaat zou betekenen in vruchtbare aarde vielen. Een derde van de ondervraagden dacht dat de rechters niet onafhankelijk waren; één op de vier had minder vertrouwen in de rechterlijke macht door het proces-Wilders.
Wilders wil dat een strafzaak tegen hem wordt voorkomen; zijn raadsman Moszkowicz heeft de rechtbank verzocht of hij een pleidooi daartoe mag houden voordat de inhoudelijke behandeling van de zaak begint. Het is te hopen dat de rechtbank van de zaak afziet. Anders is een uitspraak pas in de zomer te verwachten en kunnen we ons weer opmaken voor het hele circus, met al dan niet gehonoreerde getuigenverhoren, wrakingsverzoeken en sweeping statements in de media. Al is het de vraag welk zwaar geschut Wilders na Noord-Korea en Nigeria nog in stelling kan brengen.