Commentaar

Het monarchale rampjaar 2003 heeft dan toch nog een feestelijk staartje gekregen. Na een ongekende estafette aan schandalen — van de bekentenissen van Margarita over het wangedrag op de koninklijke werkvloer tot de avonturen van Mabel met peetvader Klaas Bruinsma en in voormalig Joegoslavië — bracht de kleine kroonprinses Catharina Amalia de verlossing waar de BV Oranje-Nassau het hele jaar naar heeft gesmacht. Zelfs de meest diepgevroren republikein smelt weg. Een koningskind is geboren, en het is nog een meisje ook.

De matriarchale traditie waarmee het Huis van Oranje zich nu al generaties op de troon houdt, lijkt gewaarborgd. Mits vader Willem-Alexander er straks als koning geen potje van maakt en de natie niet alsnog de fatale ommezwaai richting republiek maakt, zit er straks weer een vrouw op de troon van het Koninkrijk der Nederlanden. Dat is voor velen een geruststellende gedachte. Voorlopig zal zij vooral dienen als bliksemafleider, ter pacificatie van de gepolariseerde geesten en het algehele crisisgevoel. Konings kinderen zijn machtige wapens. Juliana diende als baby ook als pr-instrument. Tijdens de roemruchte coup van Troelstra in november 1918 werd ze als negenjarige als een crucifix boven de menigte op het Haagse Malieveld gezwaaid, als symbool om de verhitte gemoederen te bezweren. Tussen 1940 en 1945 hield de Nederlandse regering in ballingschap zich bezig met het laten uitstrooien van foto’s van de Oranje-prinsesjes boven het bezette vaderland. De drie kleine blonde prinsjes van Beatrix en Claus veranderden pas op volwassen leeftijd in stoorzenders.

Baby Catharina Amalia heeft reeds meer wonderen voor de monarchie verricht dan al die duurbetaalde adviseurs in de «schaduwregering» van Beatrix bij elkaar. Vergeten zijn de strapatsen van premier Balkenende en rijkspensionaris Piet-Hein Donner over satire op koninklijk gedrag, waar de royals naar eigen zeggen zelf «dubbel» om lagen. Bijgelegd zijn de bloedige consequenties van prins Bernhards vogelvrijverklaring van alle winkeldieven in Nederlandse supermarkten. De verontwaardigde stem van angry young man Edwin de Roy van Zuydewijn sterft weg in een verre echo. Het Argentijnse verleden van vader Jorge Zorreguieta doet er niet meer toe. Hij zal welkom zijn bij de (protestantse) doopplechtigheid, al zou hij kunnen vrezen voor een uitleveringsverzoek uit Duitsland, waar een rechtbank de jacht op de Argentijnse ex-dictator Videla en zijn mede-juntaleden onlangs heeft geopend.

Catharina Amalia biedt Nederland precies op tijd de knusse oud-Hollandse warmte waar het zo naar heeft gesmacht. Het eerste ijs ligt in de sloten, koek en zopie staan klaar en Turkse en Hollandse bakkers bakken eensgezind oranje taarten. Ze is ook een kind van deze tijd: het internet fungeerde als haar geboorteregister, daar werd haar naam voor het eerst gemeld. Het is te hopen dat Catharina Amalia een kind van haar tijd zal blijven en als de kroon haar tijdens de plechtige ceremonie in de Nieuwe Kerk wordt aangeboden voor de eer bedankt.