Commentaar

Commentaar

Siegfried, de laatste roman van Harry Mulisch, wordt gerecenseerd in The Observer. Recensent Eric Weinberger constateert een euvel waarmee misschien niet alleen de Hollandse Homerus heeft te kampen: «Het is de anekdotische soep van de belezen raconteur. Maar conversatie en speculatie kunnen niet worden verward met literatuur, zou men denken, en aangezien de ambities van de auteur zo manifest literair zijn, moet Siegfried worden beoordeeld als een slechts bij vlagen interessante mislukking.»

Een van de inspiratiebronnen van Jan Peter Balkenende is de Amerikaanse politicoloog Benjamin Barber, die deze week in Felix Meritis in Amsterdam de Vijfde Globaliseringslezing houdt. In zijn Fear’s Empire: War, Terrorism, and Democracy in an Age of Interdependence stelt Barber voor dat in de beschaafde CivWorld burgers en landen een Declaration of Interdepence ondertekenen. Dit najaar zocht Balkenende hem op, vorige maand bleek hoe goed hij naar Barber heeft geluisterd. In reactie op het WRR-rapport over normen en waarden schreef Balken ende: «In september was ik in Washington, en daar heb ik onder meer gesproken met Benjamin Barber, Professor of Civil Society aan de Universiteit van Maryland. Barber stelt onomwonden dat een democratische rechtsstaat staat of valt met burgers die niet alleen zelfstandig kunnen en willen denken, maar die ook bereid zijn rekening met elkaar te houden en samen te werken.» Wellicht krijgt de premier deze week in Felix Meritis aanwijzingen hoe dat «rekening met elkaar houden» nu door de overheid kan worden opgelegd.

Jozias van Aartsen, politicus van het jaar 2003, is een groot man die er niet voor terugschrikt de hand in eigen boezem te steken. In een interview met De Telegraaf zegt hij over Jan Peter Balkenende: «Zijn kabinet mag niet Paars II worden, doordat het alleen maar op de winkel past.» In dat kabinet was Van Aartsen zelf minister van Buitenlandse Zaken, kortom een van de bedenkers én uitvoerders van het winkelbeleid.

Paris Review heeft een nieuwe hoofdredacteur. Of eigenlijk: een nieuwe executive editor, want niemand verwacht dat Brigid Hughes de in oktober vorig jaar overleden literaire legende George Plimpton werkelijk kan vervangen. De schrijver en oprichter van het literaire blad dat de grootste schrijvers van de vorige eeuw in zijn kolommen haalde, was de personificatie van Paris Review. En toch heeft Hughes geen hopeloze taak op zich genomen. Het laatste en vijftigjarige jubileumnummer zat boven op de beste literatuur. Met twee geweldige verhalen van Michael Chabon en James Salter. En door Jonathan Lethem te interviewen, de New Yorkse schrijver wiens nieuwe roman is geïnspireerd op zijn jeugd: als project van zijn progressieve politiek correcte ouders moest hij, een wit jongetje, opgroeien in een zwart deel van Brooklyn.

Bij Oxford University Press verschijnt in september een nieuw hoogtepunt in de biografische traditie van het Britse Koninkrijk: de New Dictionary of National Biography. Wie nu al intekent, krijgt duizend pond korting. Straks kosten de zestig delen waarin zo’n vijftigduizend levens staan beschreven 7500 pond (exclusief verzendkosten en boekenkast).

In Engeland moet premier Tony Blair, na zijn Egypte-vakantie en snelle visite aan Irak, reikhalzend uitzien naar de aanstaande publicatie van het Hutton Inquiry-rapport over de zelfmoord van wapendeskundige David Kelly. De betrokken BBC-verslaggever Andrew Gilligan, die stelde dat de regering het dossier-Irak had opgesekst, kreeg al 250.000 pond aangeboden om zijn verhaal over Kellygate in boekvorm te publiceren. Ook op de memoires van een andere hoofdrolspeler wordt geaasd. Alastair Campbell, begonnen als journalist, heeft van zijn jaren als de spindoctor van Blair minutieus dagboeken bijgehouden die hij ook wel aanduidt als «mijn pensioen voorziening».

Rond deze tijd van het jaar verschijnen in de regel de berichten dat Allen Carr, de man van de stop-met-roken-boeken, is overleden aan longkanker ofwel is betrapt met een sigaret. Volhoudende rokers moeten helaas teleurgesteld worden. In een Spaanse villa met zwembad broedt de rentenierende Carr op een verfijning van zijn methode: hij wil in enkele jaren de hele wereld sigarettenvrij maken.

Dante’s Inferno Test, een reeks vragen gebaseerd op Dantes Goddelijke komedie die aangeeft in welke hellekring u terecht zult komen, is te vinden op www.4degreez.com/

misc/dante-inferno-test.mv. De laatste stelling: «Some people just deserve to die.»