Multiculti! Énig!

Commentaar 2

De boekenweek 2001 krijgt als thema: ´Het land van herkomst – Schrijven tussen twee culturenª. Het boekenweekgeschenk wordt geschreven door Salman Rushdie.

Onder het motto: ´Eigen allochtoon eerstª blijft schrijvend Holland bedremmeld achter. Maar zuiverheid is een kwaadaardig begrip en eens een keer een vertaald boekenweekgeschenk in plaats van een authentiek – nog zo’n woord – Hollands boek kan een interessante afwisseling betekenen. Dat cpnb -directeur Henk Kraima nog benadrukte de keuze voor Rushdie niet te hebben gemaakt om ´over Mulisch heen te komenª is alleen maar logisch. Nadat Bastiaan Bommeljé dat in de laatste Hollands Maandblad tot op de graat fileerde, valt het werkje moeilijk meer serieus te nemen.

´De 66e editie van de Boekenweek zal de aandacht vestigen op het multiculturele aspect in de Nederlandse literatuurª, zegt de cpnb.

Met stomheid geslagen! Zo’n onderbelicht onderwerp, en zo’n ja, bevlogenheid om dat nou eens aan de orde te stellen. Hè, en dan niet op zo’n nare manier over de problemen en zo, maar positief! Die allochtonen mogen best ook eens een keer in het zonnetje gezet! Trouwens, multiculti, dat ben jíj!

Misschien is het een goed idee om het jaar daarop ook weer de Tweede Wereldoorlog op de lijst te zetten, dan nemen we ook gewoon Harry weer.

Wie denkend aan de volgende boekenweek niet direct wordt overvallen door een verpletterende slaapaanval moet wel een uitgever zijn. Die kan de schrijver met de exotische achternaam braaf laten opzitten en pootjes geven aan de blankman. Schrijvers biografie zal andermaal voorop staan. Een pseudoniem valt aan te raden, anders is ontsnappen nauwelijks mogelijk. Toen Hafid Bouazza de novelle Momo schreef, gingen de besprekingen en interviews over zijn blik als buitenstaander. Getuigde hij van zijn voorliefde voor woorden buiten de hedendaagse omgangstaal of verklaarde hij zijn liefde aan Vondel en de abele spelen? Typisch, heel typisch. Echt iets voor een allochtoon.

Dat binnenkort weer iedereen met een buitenissige achternaam wordt verheven tot exotisch toetje maakt de titelontlening aan Du Perron duidelijk. Het land van herkomst gaat helemaal niet over ´schrijven tussen twee culturenª. Waarschijnlijk verwarde de cpnb het boek met de enige echte Hollandse klassieker over een multiculturele samenleving: Max Havelaar – naar het gelijknamige koffiemerk.