Amerika wordt volwassen

Commentaar: Amerika wordt volwassen

Een wildeman rent schreeuwend door de vertrekhal van de Staten Island Ferry op Manhattan: «I’m not mad! Believe me, I’m not mad.» Hij weet de honderden wachtenden over te halen naar zijn acrobatiekshow te kijken. «Watch my show, gimme money, and you’ll keep me out of prison.»
Het resultaat van Giuliani’s zero tolerance-beleid? De nieuwe burgerzin in wat ooit een van de misdadigste steden van de Verenigde Staten was? De Republikeinse burgemeester Rudolph W. Giuliani mag dan succes hebben gehad met zijn autoritaire beleid, de New Yorkse liberals hebben zijn aanpak van meet af aan verfoeid als misdadig, corrupt en racistisch. De diep-katholieke Rudy Giuliani is er stoïcijns onder gebleven. Met het kenmerkende scheve lachje op zijn dunne lippen werkte hij onverdroten voort aan zijn imago van hard-boiled politicus, die in zijn eentje voor een krachtig ethisch reveil zou zorgen in het «Gomorra aan de Hudson».
Dat imago is binnen enkele weken totaal verkruimeld. De man die het voorstel deed om in alle klaslokalen van New York de Tien Geboden op te hangen, liet zich opeens in restaurants zien met een andere dame dan zijn eigen vrouw. De pers was amper bekomen van Giuliani’s publieke optreden met zijn «zeer goede vriendin» of hij kondigde vorige week op een persconferentie de scheiding aan van de vrouw met wie hij zestien jaar samen was.
Samen? Met zijn echtgenote, de vijftigjarige soapactrice Donna Hanover, was Rudy Giuliani al jaren niet meer in het openbaar gesignaleerd. Hanover werd overrompeld door zijn bruuske aankondiging van de scheiding, maar sloeg onmiddellijk terug door een eerdere affaire van haar man met zijn voorlichtster publiek te maken. Een golf van medeleven was haar deel. Had ze zich immers, toen Giuliani begin mei bekendmaakte aan prostaatkanker te lijden, niet onmiddellijk teruggetrokken uit de radicaal-feministische theaterproductie Vagina Monologues?
Hillary Clinton, op dat moment nog Giuliani’s concurrent in de strijd om de New Yorkse zetel in de Amerikaanse senaat, besefte dat ze de laatste was die politiek garen mocht spinnen bij het private leed van haar politieke tegenstrever. Vragen over Giuliani’s huiselijke drama’s wuifde ze weg. Ook het Amerikaanse publiek reageerde slechts met schouderophalen. Ruim tachtig procent van de kiezers in de staat New York zei dat de affaire geen invloed zou hebben op hun beslissing.
Nu hoeft het allemaal niet meer. Afgelopen vrijdag trok Giuliani zich terug uit de race om de senaatszetel. «Dit is de pijnlijkste, moeilijkste en leerzaamste beslissing in mijn leven», zei de man van wie niemand zich kan herinneren dat hij ooit twijfelde of ooit ergens spijt van had. «Ik heb geleerd dat er belangrijkere dingen in het leven zijn dan politiek. Vanaf nu komen kinderen en gezondheid op de eerste plaats.» Hij zal wel de achttien resterende maanden van zijn burgemeesterschap uitdienen. «Maar ik zal een beter mens zijn en een betere burgemeester.» Is hij dan van plan de zwarte en latino-gemeenschappen, die hij de afgelopen jaren regelmatig schoffeerde, de hand te reiken? vroeg de pers hem onmiddellijk. «Ik hou niet van dat groepsdenken. Het gaat mij om mensen. Ik wil meer mensen in mijn stad bereiken.»
Per saldo boekt de Amerikaanse politiek een driedubbele winst. Het kiezerspubliek bewijst zijn volwassenwording: het heeft de les van de Lewinsky-affaire geleerd en laat zich aan het huiselijk leed van zijn politieke leiders weinig tot niets gelegen liggen. In de tweede plaats wordt de strijd om de New Yorkse senaatszetel geen apolitiek gladiatorengevecht tussen de megapersoonlijkheden van Rudy en Hillary, maar een doodgewone politieke strijd om inhoudelijke kwesties tussen Amerika’s First Lady en de Republikeinse kandidaat Lazio. En ten slotte is de altijd zo ongenaakbare Giuliani onvermoede menselijke trekken gaan vertonen. Televisiekijkend New York heeft hem zelfs voor het eerst zichtbaar zijn tranen zien wegslikken. Tussen de persoonlijke drama’s door is het echter al weer business-as-usual. Een paar dagen geleden prijkte hij op vele voorpagina’s met een puppy in zijn handen die zijn gezicht likte. Een dag later kondigde hij op zijn website aan met harde hand paal en perk te zullen stellen aan het aantal huisdieren in de stad.