Op 11 november 1984 gaf Erik Lindner als zestienjarige poëet zijn eerste optreden in Lokaal Vredebreuk in Den Haag. Destijds trad hij vaak op met muzikanten omdat de combinatie van poëzie en muziek naar eigen zeggen ‘een publiek laboratorium’ schepte om ongestoord in te werken. Zijn eerste dichtbundel Tramontane publiceerde hij een dikke tien jaar later en sindsdien is hij een blijver. Dankzij zijn verbazing over objecten en zijn oog voor detail weet hij de lezer te overdonderen; de gedichten in zijn laatste poëziebundel Tafel zijn een prachtig voorbeeld van taalcreaties die je net even anders laten kijken. Behalve mooi dichten kan hij ook mooi schrijven over dichten, wat hij doet in zijn tweewekelijkse poëzierecensie voor De Groene Amsterdammer.

Deze avond vindt plaats op vrijdag 20 november 2009
zie: crossingborder.nl