Dag José Luis Zapatero, welkom Mariano de Zwijger

Barcelona - Tegen de verwachting in zal het dan toch nog spannend worden bij de Spaanse verkiezingen komende zondag. Gaat de conservatieve Volkspartij (PP) van Mariano Rajoy de meeste stemmen behalen? En lukt het hem de linkse kiezers te bewegen níet te gaan stemmen?

Na jaren van ordinaire scheldpartijen vermijdt Rajoy nu de harde confrontaties. Intussen hamert hij op de vijf miljoen werklozen en de pijnlijke bezuinigingen van de sociaal-democraat Zapatero op pensioenen, ambtenarensalarissen, onderwijs en gezondheidszorg. En ontkent hij de internationale dimensie van de crisis en schrijft deze volledig toe aan Zapatero en diens vice-premier Alfredo Pérez Rubalcaba, Rajoys socialistische rivaal aanstaande zondag.
Maar zijn tactiek is vooral om helemaal niets te zeggen over de manier waarop Rajoy zélf de crisis te lijf denkt te gaan, afgezien van de infantiele veronderstelling dat een regering van de PP ineens het vertrouwen van de financiële markten herstelt, waardoor de economie weer aantrekt en er niet meer bezuinigd hoeft te worden. Zo kan Rajoy de indruk wekken dat hij tegen de impopulaire bezuinigingen van Zapatero is.
Rajoy wil nu zelfs niet zeggen of hij de abortuswet en het homohuwelijk gaat afschaffen, ondanks eerdere keiharde kritiek tegen deze wetten. Mariano de Zwijger (een Britse krant noemde hem ‘de man die niets te zeggen heeft’) wil vooral de ontmoedigde linkse kiezer niet alarmeren met concrete plannen. Hoe meer thuisblijvers, hoe groter de triomf van de conservatieven.
De peilingen voorspellen een historische overwinning voor de Volkspartij. Rajoy zou een absolute meerderheid behalen die nog groter is dan die van zijn voorganger Aznar in 2000, wat geen gek resultaat is voor iemand zonder enig charisma. Die meerderheid zal dan ook vooral te danken zijn aan de afstraffing van Zapatero en aan het Spaanse kiesstelsel dat de opkomst van kleinere partijen belemmert.
Na zondag mag Mariano Rajoy dan gaan uitleggen hoe hij de begrotingsdoelstelling voor 2012 denkt te halen. Dat Spanje dit jaar het tekort niet zal kunnen terugdringen tot de afgesproken zes procent, staat intussen wel vast. Hoe Rajoy 2012 wil afsluiten met 4,4 procent is nog een raadsel. Of misschien ook niet. Want belastingen wil hij niet verhogen, en groei van betekenis is op korte termijn uitgesloten. Dat worden bezuinigingen waar de vijftien miljard van Zapatero bij verbleken.