Opheffer

«Dag mijnheer Opheffer»

«Dag mijnheer Opheffer. Met de Vara van de publieke omroep. Wilt u een talkshow bij ons presenteren?»

«Wie? Ik? Goh. Tjeemig… eh… nou, ik ben vereerd… wat voor talkshow wilt u?»

«Het blijkt dat wij de kijkers van vijftig-plus niet goed bedienen. En daarom willen wij iets in de voormiddag doen.»

«Aha… juist… eh… om vijf uur ongeveer?»

«Nee, daar hebben we niets aan. Kijk cijfers tellen alleen van zes uur ’s avonds tot twaalf. Dus van zes tot zeven dachten wij aan u.»

«En wat ga ik in die talkshow behandelen?»

«Op een lichte manier moet u de onderwerpen behandelen die vijftig-plussers leuk vinden om te weten. Bijvoorbeeld de overgang: onderschat of overschat? De prostaat: iedere man krijgt ermee te maken. De pen sioenregeling: eigen verantwoordelijkheid of niet? Dat soort onderwerpen.»

«Ja. Klinkt… leuk… eh… en politieke onderwerpen?»

«Nou, de onderwerpen van de dag gaan we doen. Dus alle gasten moeten hun nieuwtje van de dag komen vertellen, en daar kan best een politiek onderwerp tussen zitten.»

«Ja… leuk… eh… is dit niet gejat van Barend en Van Dorp?»

«Ja. En? Dacht je dat zij origineel waren? Ben je gek. Ik heb dat nieuws van de dag twintig jaar geleden al in New York gezien. Trouwens, er bestaan geen nieuwe concepten en we klauwen allemaal van elkaar onder het mom: beter goed gejat dan slecht verzonnen.»

«Jaja… eh… nou… dus we doen eigenlijk niet iets aan politici die we interviewen.»

«We zijn Buitenhof niet.»

«Maar waarom wilt u mij dan?»

«We willen leuke, gezellige interviews. Informatief. En jij hebt een gezellige lach. Dat is wat we willen. Het toverwoord is: sfeer. En jij hebt sfeer om je heen. Kijk, je kunt tien interviewers hebben die beter zijn, maar die ene die sfeer om zich heen heeft, die willen wij.»

«Maar we hebben dus veel medische onderwerpen.»

«Nee… Ja… Nee, alles wat de vijftiger interesseert. Jij bent je eigen doelgroep! Wat vind jij leuk?»

«Literatuur.»

«Kan best… Maar dan natuurlijk boeken die we allemaal leuk vinden. Nicci French, De Da Vinci Code, De eetclub… Prima, daar houden we van… Kan best… Waar hou je nog meer van?»

«Film.»

«Uitstekend. Gaan we doen. De nieuwste films. We laten onze recensent iedere week naar een film gaan en daar gaat hij dan over praten. Drie minuten. Nou… leuk of niet?»

«Het lijkt me… heel leuk… En ik mag gewoon gesprekken voeren?»

«Per uitzending komen er zo’n zeven, acht mensen langs, en die mag je vragen wat je wil. Als je het maar zelf interessant vindt.»

«Zeven, acht mensen?»

«Ja. We hebben veertig minuten uitzending… Er zitten twee filmpjes in van vijf minuten van het Kankerfonds en van de Hersenstichting, dus dan hou je dertig minuten over… Dan heb je wel acht gasten nodig…»

«Dat is drie minuten per gast…»

«Ja… dat is misschien wat veel, maar dat kan niet anders. Anders lopen de kosten uit de hand. Al die gasten moeten gehaald en gebracht worden… Kijk, wat jij doet, Opheffer, dat kan ons niets schelen. Maar weet wel dat de Netmanager het niet leuk vindt dat hij hier zit.»

«De Netmanager?»

«Ja… die wilde eigenlijk iemand anders… Maar goed… Je hebt hem dus tegen je, maar daar trekken wij ons niets van aan…»

«O…»

«En verder moet ik nu alles overlaten aan het productiebedrijf…»

«Productiebedrijf?»

«Ja, wij als omroep hebben een bestedingsverplichting. We mogen dus niet alles zelf produceren. We moeten een buitenproducent zoeken… John, aan jou het woord.»

«Ja, Opheffer… Wij hebben het format van het programma gemaakt. En morgen komt er een styliste naar jou toe om pakken en overhemden uit te zoeken… Je hebt een ander image nodig… Je kunt niet in je artistieke kloffie om zes uur voor de buis komen, toch?»

«Nee…»

«Kijk, en hier is het decor… Waarschijnlijk niet jouw smaak, maar wel de smaak van vijftig-plussers. Kernwoorden: gemak, luxe, goed leven. Dus: geen gootsteen voor de afwas, maar een afwasmachine. Geen ketel, maar een koffiezetapparaat. Grote koelkast die altijd ijsblokjes heeft… Snap je? De vijftig-plusser heeft namelijk wat geld te besteden.»

«Ja ja… Leuk…»

«En dan hebben we hier de kapster wat tekeningen laten maken van je haar… De bedoeling is dat de vijftig-plusser zich met jou kan identificeren…»

«Met mij?»

«Ja… en we weten dat jij geen vriendin hebt, dus reken maar dat ‹Hoe maak je contact als je vijftig-plus bent› een onderwerp is dat we uitgebreid gaan behandelen.»

«Ja… Leuk…»

«Doe je mee of niet?»

«Ik? Ja… Word ik beroemd?»

«Beroemd? Over een half jaar sta je op de cover van HP/De Tijd, Vrij Nederland, Nieuwe Revu… Zo gaat dat.»

«Nou… Een heel avontuur…»

«Ja, jongen… En iemand met jouw persoonlijkheid komt er wel.»

«Ja… Nou… Dan gaan we het maar eens proberen…»