Dagindeling

Minister Melkert heeft de commissie Dagindeling geïnstalleerd. Wat een zegen. Ik tob samen met de minister al jaren over de dagindeling. Ik ben het met zijn stelling eens: hoe moet je je leven organiseren met twee kinderen, twee carrières, twee huisdieren, een balletles, een pianoles, een avondcursus en twee zwemlessen per week, en de zorg voor vier steeds ouder wordende ouders.

Kortom: het leven van het modale gezin.
Eerst doen we de allochtone kinderen naar werkkampen. Die dagindeling is opgelost, want in die Lubbersgestichten krijgen ze hun balletles, pianoles en zwemles intern en het personeel laat de twee huisdieren uit.
Het modale kind in Nederland heeft dus twee werkende ouders op avondcursus. Of gaan de huisdieren op cursus? Die moeten dan ook weer gehaald en gebracht worden.
Het modale kind in Nederland heeft vier grootouders. Ik ken kinderen met zes of acht grootouders, dan zijn er soms wel jongere partners bij, maar dat maakt de zorg voor de steeds ouder wordende grootouders alleen maar langduriger. Vreselijk, wat een ellende!
Ik heb onmiddellijk de vergaderingen waar ik iets over te zeggen heb, verzet. ’s Nachts werken is de enige oplossing. Ouders kunnen af en toe overdag een dutje doen als de twee kinderen de deur uit zijn. Onderwijzend personeel wordt gesteriliseerd zodat zij niet gejaagd worden door de pianoles, de balletles en de zwemles. Kinderen krijgen geleidehonden (het derde huisdier, maar wat maakt dat uit) om ze te halen en te brengen.
De winkels gaan open voor en na de werktijden van de ouders met de twee carrières, dus van tien tot twaalf ’s avonds en van zeven tot acht ’s ochtends. De grootouders slapen alle acht ’s nachts bij de twee kinderen.
De commissie Dagindeling krijgt anderhalf jaar de tijd voor een advies: het gejaag is daarna afgelopen.