Groen

Daisy en Clara

Britten doen regelmatig grappig dierenonderzoek. Ik herinner me bijvoorbeeld een studie naar koeien die in dialect zouden loeien, dit naar aanleiding van boeren die de regionale loeiverschillen opmerkten. Ze dachten dat het kwam door de nauwe band die ze hebben met hun vee. Boer Lloyd Green uit Somerset: ‘Ik besteed veel tijd met mijn koeien en ze loeien onmiskenbaar met een Somerset accent.’
Nieuw onderzoek wijst uit dat koeien die een naam hebben, en regelmatig met die naam aangesproken worden, meer melk geven dan koeien zonder naam of koeien die – om welke reden dan ook – nooit bij hun naam worden aangesproken. Ik las dat in de krant, het was een kort bericht, en de Britse onderzoekers verbonden er verder geen consequenties aan. Ik kan er zo een aantal verzinnen. Ten eerste: koeien zijn niet dom. Verder: koeien hebben liefde en warmte nodig om goed te kunnen (of willen) functioneren. Ten derde: koeien kunnen blijkbaar onderscheid maken tussen zichzelf en andere koeien. Dat klinkt heel vanzelfsprekend, maar is het niet. Ik zou graag zien dat de Britse onderzoekers een vervolgstudie doen met spiegels. En dat bijvoorbeeld boer Lloyd Green zijn koe Daisy voor de spiegel zet en het beest vervolgens botweg met ‘Clara’ aanspreekt.
Ik gaf vrienden eens een rondleiding door de ligboxenstal van mijn vader, die er niet bij was. We spraken wat, keken wat en op een gegeven moment zei ik: ‘Koeien zijn natuurlijk hartstikke dom.’ Toen bleek mijn vader er ineens wél bij te zijn, hij had zich achter de melkput verstopt. Hij was kwaad en zette me onmiddellijk uit mijn functie. Ik droop af en zocht troost bij de matig wol leverende zwarte schapen die op het landje naast de stal liepen. Ze hadden geen naam, terwijl mijn moeder best wist dat dat niet bevorderlijk was voor de wolleverantie. ‘Ja, Trudie, Trijnie, Ada, Jansje en Betsie’, sprak ik ze toe, ‘het is me wat, hoor. Smakelijk eten, allemaal. Kauw maar lekker door.’ En verdomd: die winter droegen niet alleen wij, maar ook al onze neven, nichten, ooms, tantes en grootouders warme wollen truien.