In Memoriam George Harrison (1943-2001)

De Beatle en de goeroe

Kort voor zijn dood op 58-jarige leeftijd bracht ex-Beatle George Harrison een bezoek aan het Limburgse Vlodrop voor een laatste ontmoeting met zijn spirituele goeroe Maharishi Menesh Yogi, wiens hoofdkwartier is gehuisvest in een oud Franciscaner klooster in de Limburgse bossen. Bij die laatste gelegenheid vertelde de goeroe de muzikant dat hij zijn lichaam moest zien als een afgedragen jas, en dat hij blij was dat zijn beroemde pupil via de weg van de reïncarnatie een nieuwe jas zou aandoen. Inmiddels is Har rison aan zijn laatste «magical mystery tour» begonnen. Een uitvaartbedrijf in Hollywood maakte begin deze week bekend dat zijn as in Noord-India zal worden uitgestrooid.

De 83-jarige Maharishi Yogi, geestelijk vader van de ook in Nederland opererende Natural Law Party (Natuurwetpartij), heeft in Harrison een belangrijk supporter verloren. Hun eerste ontmoeting dateert van 1967, toen de uit India overgekomen goeroe de Beatles in een Londense hotelkamer inwijdde in de transcendente meditatie. Het was Harrison die zijn drie collega’s overhaalde om bij de yogi in de leer te gaan in zijn ashram in India. De Beatles brachten er enige weken door. Zo werd het hindoeïsme hip in het Westen. Zelfs Mick Jagger en Keith Richards zetten zich aan de voeten van de Meester. De Maharishi kon tal van klinkende namen uit Hollywood aan zijn gastenboek toevoegen.

Waar de lessen van de yogi voor de andere Beatles waarschijnlijk niet meer waren dan de zoveelste trip, was het Harrison kennelijk ernst. Als geen andere grootheid van de jaren zestig verpersoonlijkte hij de mystieke dimensie van die periode. Naast de Maharishi dweepte hij met de Hare Krishna-beweging, om wie het gaat in My Sweet Lord, dat niettegenstaande zijn extatische verering van een heidense afgod een evergreen zou worden in de christelijke beatmis.

In de Britse verkiezingsstrijd van 1992 koos Harrison openlijk partij voor de Natural Law Party van zijn leermeester. In de Royal Albert Hall gaf hij met Ringo Starr op de drum een concert ter ondersteuning van de partij, die vooral propageert dat er ten behoeve van de wereldvrede en de veiligheid op straat meer collectief moet worden gemediteerd. Har rison maakte zijn publiek die avond op bondige wijze deelachtig aan zijn politieke visie: «All we need now is to get rid of all those stiffs in Parliament, and we’ll be happy.» Mede-ex-Beatle Starr vertelde na het concert niet echt te weten waar de Natuurwetpartij voor stond, en Harrison evenmin. De laatste zou de meditatiepartij vooral steunen omdat hij «een hekel had aan waar de andere partijen voorstonden».

Het grote verschil tussen Harrison en de meeste andere dwepers met oosterse goeroes was dat hij zijn gevoel voor humor nooit verloor. Harrison financierde bijvoorbeeld de beroemde Monthy Python-films en was tevens bedenker en deelnemer aan The Travelling Wilbury’s, een geslaagde pastiche op een rock ’n roll-groep, waarin ook Bob Dylan en Roy Orbison (onder pseudoniem) figureerden. Ook het album dat Harrison vlak voor zijn dood voltooide, het nog niet uitgegeven Leg End, staat naar verluidt in het teken van satirische observaties en zelfrelativering. Het is die typisch Britse, absurdistische zin in excentrieke humor die Harrison heeft behoed voor het imago van een al te heilig boontje.