De black blocs van Italië

Rome - Het is leerzaam om een interview te lezen met een van de ‘black blocs’ die zich zaterdag 15 oktober onder het gewone demonstrantenvolk in Rome wisten te mengen en een stadsguerrilla hebben ontketend. De black bloc blijft anoniem, de betrouwbaarheid van het interview wordt gegarandeerd door de krant La Repubblica.
'Wij zijn al een jaar aan het trainen’, vertelt de Italiaanse black bloc, 'in Griekenland. Onze Griekse broeders hebben ons geleerd dat je een stadsguerrilla alleen kunt winnen dankzij de organisatie. Een jaar geleden wilden we alleen alles kapotmaken, nu weten we hoe we dat moeten doen. We hebben gewonnen in Rome omdat we een plan hadden en een organisatie.’
'Alles kapotmaken’ in een stad als Rome is een grote uitdaging, want er is veel om kapot te maken. En dat is wat vooral blijft hangen van het interview: de black blocs identificeren zich met niemand, ook niet met de sukkelaars van de 'Indignados’, de 'Verontwaardigden’, de in Spanje geboren internationale beweging van jongeren die zich beroofd voelen van hun toekomst. Dat zijn brave jongeren die aan de poorten van het systeem rammelen om ook een baantje te bemachtigen, terwijl de black blocs alleen geloven in de totale vernietiging van alles.
Ze zijn zeer creatief, de Italiaanse black blocs, en de plannen zijn groots. Het volgende punt op het programma is de Noord-Italiaanse Susa-vallei, tegen de hogesnelheidslijn Lyon-Turijn. Ze hebben er al heel wat vlieguren gedraaid, vertelt de black bloc, maar 'er komt nog meer, nog veel meer.’ Het succes van Rome zal bijdragen aan een verdere groei van de organisatie, voorspelt de black bloc. Ze zitten ook helemaal niet met de 57ste vertrouwensstem voor de regering-Berlusconi van afgelopen vrijdag, want dat is een wereld waar het niet meer om gaat. Laat ze maar lekker stemmen. En laat ze maar lekker ruzie maken over het schrappen van de 'lunchbonnen’ waar bepaalde lagere ambtenaarscategorieën recht op hadden. 'We zijn in oorlog’, aldus de black bloc. En als de twee gerenommeerde namen van La Repubblica beleefd vragen 'met wie?’ luidt het antwoord: 'Ik praat niet over politiek met twee journalisten.’