De Britse Raad voor Cultuur is uit zijn voegen gegroeid

Londen - De eerste voorzitter van de Arts Council of England was John Maynard Keynes. In de duistere dagen na de Tweede Wereldoorlog wist hij het bestaan van het Royal Opera House en het nationale danstheater langs deze weg veilig te stellen. In de zestig jaar erna is deze artistieke vleugel van de verzorgingsstaat uit haar voegen gegroeid. Onder de huidige voorzitter, Liz Forgan, houdt het Engelse equivalent van de Raad voor Cultuur zich met van alles bezig, onder meer met het aanklagen van kritische journalisten, behalve met de schone kunsten.

Naast Keynes heeft de Arts Council in haar geschiedenis nog enkele andere befaamde voorzitters gehad. Zo leidde de kunsthistoricus Kenneth Clark het instituut. Zijn televisiereeks Civilisation - een ongeëvenaarde vorm van volksonderricht - leverde hem een adellijke titel op. In de jaren tachtig was het de conservatieve journalist William Rees-Mogg, die het eind jaren zestig als hoofdredacteur van The Times met een gedenkwaardig commentaar had opgenomen voor de wegens drugsgebruik gearresteerde Mick Jagger.

Rees-Mogg halveerde de verantwoordelijkheden van de Arts Council, wat leidde tot een grote ruzie met de gevestigde kunstorde. Onder New Labour volgde de revanche met de aanstelling van het prominente partijlid Liz Forgan. Er was opeens geld in overvloed, met name voor provocerende, onbegrijpelijke en multiculturele kunst. Diversiteit werd een kernwaarde, al reageerde Forgan furieus toen de Londense burgemeester Boris Johnson de conservatieve journaliste Veronica Wadley aanstelde als baas van de Londense afdeling. Diversiteit bleek grenzen te hebben.

Tot op heden heeft Forgan de nieuwe Conservatief-Liberale koers overleefd, al moet ze het doen met een gehavend budget. In The Guardian schreef Forgans vriendin Polly Toynbee in apocalyptische tonen dat Engeland zal veranderen in een culturele Sahara. Dat valt mee, want het meeste geld gaat naar moderne en ‘edgy’ kunstuitingen. En er is, getuige enkele advertenties, gelukkig nog steeds geld voor een Governance Officer hier en een Relationship Manager, Digital & Creative Economy. In de dure kantoorpanden achter Westminster Abbey lopen tientallen werknemers rond die het wachtwoord voor de moderne tijd in hun functietitel hebben, 'communicatie’.

In The Daily Mail schreef theatercriticus en politiek commentator Quentin Letts een provocerend stuk over het rijk van deze 'Bossy Brunnhilde’. Het bleef bij de afdeling Media Monitoring (honderdduizend pond per jaar) niet onopgemerkt. Letts werd voor de Engelse Raad voor de Journalistiek gedaagd en Forgan overweegt een kostbaar smaadproces. Dezelfde Forgan die in de raad van toezicht van The Guardian zit, het dagblad dat pas is uitgeroepen tot 'Krant van het jaar’ wegens haar strijd voor persvrijheid.