De Britten, connaisseurs op het gebied van ‘class’

Londen – Veel politieke successen heeft Ed Miliband nog niet weten te boeken, maar in taalkundig opzicht kan de oppositieleider van het Verenigd Koninkrijk terug kijken op een triomftocht. Het door hem gedoopte ­‘squeezed middle‘ is door de Oxford English Dictionary uitgeroepen tot term van het jaar 2011.

Medium miliband

Met het uitgeknepen ‘middle’ doelde de sociaal-democraat op de inwoners van ‘Middle England’ die het meest lijden onder een combinatie van minder kinderbijslag, hoge olieprijzen, meer belastingen, bevriezing van lonen, duurder onderwijs en inflatie in het algemeen.

Wie ‘wonen’ er in ‘Middle England’? Wel, twee derde van de Britten ziet zichzelf als middle class. De rest houdt het trots op working class, inclusief de werklozen. Niemand zegt tot de upper class te behoren. Dat is begrijpelijk want het zou tamelijk ‘non-u’ (non-upper class) zijn om dat over jezelf te zeggen. Gelukkig hebben de Britten, connaisseurs op het gebied van ‘class’, wat verfijningen aangebracht, iets waar George Orwell zich in The Road to Wigan Pier vrolijk over maakte, getuige zijn bewering dat hij geboren was in de ‘lower upper middle class’.

De beste richtingaanwijzer binnen de klassenmaatschappij is iemands betrekking. Tot de lower middle class behoren de winkeliers, treinmachinisten en postbodes van de Britse samenleving. Bij middle middle class moeten we denken aan artsen, accountants en advocaten. Journalisten, intellectuelen en acteurs zouden ook hiertoe behoren, maar voor hen is een aparte niche uitgevonden: de chattering class, de kletsende klasse. De gewaardeerde leden van de upper middle class ten slotte bestaan uit de bezitters van het nieuwe geld die door een glazen plafond naar de upper class kijken.

Het Britse politieke leven wordt nog steeds sterk bepaald door ‘class’. De Conservatieven kunnen vertrouwen op de stem van zowel de aristocratische upper class, de upper middle class als een deel van de geschoolde arbeidersklasse, de zogeheten working class Tories. Labour neemt de stem van de ongeschoolde arbeiders voor lief, alsmede de onderklasse, in zoverre Little Britain de weg naar het stemhok weet te vinden. Blijft over de heilige graal van de Britse politiek: de lower en middle middle class.

Dit zijn de zwevende kiezers die massaal op Tony Blair stemden en diens politieke erfgenaam David Cameron hun voorwaardelijke steun gaven. Ed Miliband – zelf geboren en getogen binnen de kletsende klasse – weet dat de verkiezingen worden beslist door de stembusconsumenten in ‘Middle England’ en hoopt daar stemmen te winnen door Camerons kabinet af te schilderen als upper middle class-­miljonairs die ‘out of touch’ zijn met hun uitgeperste landgenoten. Bij zijn stemmenjacht echter krijgt Miliband te maken met het probleem dat politici meer interesse tonen in de middle class dan de middle class in politiek.


_Foto Ed Miliband via [_Flickr](http://www.flickr.com/photos/50386890@N02/5116060964/)