De brug

Rotjeknor lijdt aan rouwprocesjes door de angst voor spot en hoon. Hoezo? Wat is er nou ongewoon aan een ranke prachtige brug die zwiept? De politie in Drachten heeft ook de wind van voren gehad. Clinton heeft de wind in de rug en de Kamer heeft de HSL de wind uit de zeilen genomen.

Een brug die zwiept bij een bepaalde storm is toch helemaal niet erg? Je brengt een beetje ballast aan en je versterkt de stagen en hij ligt zo vast als een huis. Dan gaat het wegdek wellicht scheuren omdat dat op een zwiepende brug is aangelegd en niet tegen een starre brug kan, maar dan vernieuw je het wegdek.
Op een bepaald moment is alles vernieuwd en kunnen er gewoon weer auto’s over rijden, met welke wind dan ook. Het oorverdovende lawaai blijft natuurlijk. Ga maar eens zeilen in een storm en luister naar de gierende, zingende stagen en de wind in de zeilen, machtig gewoon. Zo hoort het in de natuur.
Het is in de scheepvaart ook heel gewoon om een nieuw prototype schip te bouwen en dat in een windtunnel te laten testen. Ja, als dan later de mast en de stagen worden aangebracht, kun je het toch niet helpen als het schip zich een beetje anders gaat gedragen dan in de windtunnel?
En het is zoals de gemeente Rotjeknor zegt: het effect van een combinatie van wind en regen op tuien is niet op modelschaal in een windtunnel te testen. Dat kan alleen op ware grootte.
Vergelijkbare bruggen in het buitenland zwabberen toch ook?
Het is echt niet nodig om bang te zijn voor hoon. Vliegtuigen worden getest in een windtunnel, maar die storten toch ook af en toe neer?
Dit is geen menselijke fout, dat is een foutje van de natuur.