De cosmetica van minister de boer

Komt PvdA'er Henk Bakker per 1 september inderdaad minister De Boer redden door haar ‘slechte imago’ op te krikken? Ach, dat maken de media ervan, bromt een voorlichter van het ministerie van Vrom. De toekomstige politiek adviseur van de milieuminister, nu werkzaam op haar directoraat-generaal, gaat heus niet alleen de media bespelen, hij gaat gewoon ‘zijn adviserende taken uitdiepen’. Ook waar het gaat om de inhoud, vanzelfsprekend.

Het imago van Margreeth de Boer heeft natuurlijk wel degelijk deuken opgelopen. Ze past slechts op de winkel, zo is het verwijt, en stelt de milieubeweging teleur door keer op keer bakzeil te halen in belangrijke milieukwesties: Schiphol, vliegveld Beek, de A73. Het milieu leverde telkens fors in. Zonder dat daar successen tegenover staan. Wat media-adviezen kan ze ook wel gebruiken, zo realiseren haar ambtenaren zich. Hun minister komt te weinig of op de verkeerde manier in het nieuws. Zoals haar verslag van die zondagmiddag waarop ze het met minister Jorritsma op een akkoordje gooide. De interne notitie waarin stond dat haar beleid voortaan anders aan de media verkocht moest wor- den, lekte helaas uit.
‘Het wordt tijd dat de minister zich gaat profileren op haar beleidsterrein en met een gedegen visie en agenda komt’, zei onlangs Ria Beckers, voorzitter van de Stichting Natuur en Milieu. Maar vooralsnog profileert De Boer zich als pragmaticus en niet als een minister met hart voor milieuzaken. Ze verliest het in bevlogenheid van haar staatssecretaris Tommel van Volkshuis- vesting - al opereert die nog onzichtbaarder - en van collega Jorritsma in presentatie en overtuigingskracht.
Natuurlijk heeft ze ook last van de geringe prioriteit die 'paars’ aan 'groen’ geeft, nu werkgelegenheid en minderhedenbeleid met stip zijn gestegen. Milieu is een 'luxe thema’ en zit in de verdediging, een hoek waarin De Boer zich ook laat wegdrukken. Dat wordt pijnlijk duidelijk uit het stuk dat zij recentelijk in de Volkskrant schreef en dat veel weg had van een apologie. Ook De Boer gaat gebukt onder het verwijt dat het hele paarse kabinet treft: geen lange-termijnvisie. Die kan ze ook nauwelijks over het voetlicht krijgen, druk als ze - volgens afspraak - is met de uitvoering van het beleid. De milieuwetgeving is grotendeels rond; zij moet nu onderhandelen en convenanten afsluiten. En daarmee is het politiek moeilijker scoren dan met het ontwerpen van een prachtige, verstrekkende wet.
Als 'speerpunt’ heeft De Boer nu gekozen voor het Groene Hart: dat moet behouden blijven. De debatten daarover komend najaar worden belangrijk voor haar - dan moet ze met de hakken in het zand. Maar het lot van een milieuminister, zegt zij zelf, is dat je het nooit goed kunt doen. Henk Bakker, die erom bekend staat een goede politieke antenne te hebben, moet haar bijstaan, samen met een communicatie-adviesbureau. Haar raadgevers zullen zich echter niet tot de cosmetica moeten beperken, want de beleidsuitvoering zit vooralsnog op verschillende punten vast. Je wint het niet met pr als je niks te verkopen hebt.