De ‘diepe staat’ regeert Turkije

Istanbul - Vijf jaar na de moord op de Armeense journalist en uitgever Hrant Dink liepen vijftigduizend mensen naar de plek waar hij is neergeschoten.

En terwijl zij naar deze plek liepen, waar Dink urenlang met drie kogels in zijn hoofd, een gat in zijn schoenzool en de kou van de straat in zijn dode lijf had gelegen, keken de moordenaars waarschijnlijk handenwringend naar de televisiebeelden van de herdenking. Want twijfel over wie uiteindelijk heeft gewonnen is er niet.
Immers, de jongen die de moord heeft uitgevoerd was op de dag van de moord nog zeventien en dus minderjarig. Binnen enkele jaren zal hij dus wel vrijkomen. De man die als informant voor de politie werkte en de contacten legde tussen de politie, de militairen en de schooiers van de noordoostelijke stad Trabzon kwam met het vonnis van de rechter vrij. De jongen die eerder een bom had laten ontploffen bij de McDonald’s in Trabzon en later het pistool voor de moord op Dink verschafte heeft weliswaar levenslang gekregen, maar omdat de rechter geen samenzwering ziet in de moord is het waarschijnlijk dat ook hij niet lang hoeft te wachten voor de hereniging met de groene bergen van zijn geboortestad.
En de politie in Trabzon die op de hoogte was van de geplande moord, de agenten die na de arrestatie van de dader trots met hem op de foto gingen en hem overlaadden met complimenten, de politie in Istanbul die eveneens wist wat er ging gebeuren en alles toeliet, de obscure kolonel in Trabzon die met iedereen van de moorddaad in contact stond, de militaire gezagvoerders in Istanbul die Dink vanwege zijn stukken in de krant bedreigden: ook zij hebben vermoedelijk met een gevoel van zege naar de beelden van de herdenking gekeken. Want niet één medeplichtige binnen de staat heeft zich hoeven verantwoorden in deze zaak.
De moord op Dink en het hele proces dat daarop volgde heeft weer eens laten zien dat het fascistische kader binnen de Turkse staat nog altijd springlevend is. Dit machtscentrum binnen de staat slaagt er nog altijd in om elke aan hem trouwe agent of militair buiten het gezichtsveld van de rechters te houden. In Turkije wordt deze organisatie van de ultranationalistische militairen en politieagenten de ‘diepe staat’ genoemd. De diepe staat is dus nog lang niet dood in Turkije. Hrant Dink wel, en de duizenden die om hem rouwen ook wel een beetje.