Berlusconiwatch (20)

De dompteur

Rome - Het zijn er maar weinigen, Mensen Die Berlusconi Snappen. De meerderheid, het eenvoudige volk, snapt hem niet, maar laat zich graag betoveren via de tv. De minderheid, de intelligentsia, zij die weten hoe het hoort, die de kranten lezen, die kritisch zijn, snappen hem ook niet en vooral niet hoe het kan dat alles wat hij aantoonbaar fout doet altijd maar weer met een sisser afloopt.
Mensen Die Berlusconi Snappen horen tot geen van beide categorieën. Zij ergeren zich niet aan hem, maar ze laten zich ook niet confetti in de ogen strooien. ‘Zij zitten opgetogen in de loge met het beste zicht op de opera Don Silvio, en hopen dat het spektakel nog lang mag duren.’
Een van hen is Giuliano Ferrara, een messcherpe analist en hoofdredacteur van het krantje Il Foglio. Zijn hoofdredactionele commentaren ondertekent hij met een klein olifantje, wat gezien zijn lichaamsomvang wijst op zelfspot. Het commentaar van l'elefantino wordt door iedereen gelezen, vooral door de kritische linkse intelligentsia, die immers naarstig op zoek is naar het waarom van Berlusconi’s onbegrijpelijke en al bijna twintig jaar durende succes.
Neem nu de beoogde anti-afluisterwet waarmee Berlusconi weer iedereen in de gordijnen heeft weten te jagen. Boos zijn: Italiaanse justitie, Italiaanse journalisten, de oppositie, vele leden van zijn eigen partij, de president van de republiek, de internationale pers en nu ook nog de Europese Commissie. 'Als deze wet wordt aangenomen, gaan wij een onderzoek instellen naar de persvrijheid in Italië’, heeft de Luxemburgse commissaris van Justitie Viviane Reding al dreigend laten weten.
Geen zorgen, mensen, schrijft Giuliano Ferrara. Hij wordt niet aangenomen. Het is alleen even een balletje dat Berlusconi opgooit, dwars tegen ieders advies in. Italië is een land waar je mag regeren als je bepaalde machten met rust laat, en die machten zijn deels inofficieel (de maffia) en deels officieel (de rechterlijke macht en de journalistiek). Gaat hem dus nooit lukken, schrijft l'elefantino opgewekt.
Waarom Berlusconi het dan toch probeert? Gewoon, om eens te kijken hoe ver hij kan komen. Misschien dat er toch nog iets uitrolt. Een beetje minder afgeluisterd worden is toch altijd winst. Maar is Berlusconi dan niet bang voor gezichtsverlies als de wet wordt afgestemd?
Welnee, schaterlacht l'elefantino in zijn commentaar. Dat maakt voor Berlusconi helemaal niets uit! Want zijn consensus is niet gebaseerd op zijn politieke schaakcapaciteiten. Hij ruikt het volk, hij heeft de vinger aan de pols, hij kan doen en laten wat hij wil. 'Berlusconi is de dompteur van het Italiaanse circus, en dit land zal hem nooit de rug toekeren’, aldus het olifantje.