De engeltjesmakers

M'n hele leven ben ik een onverbeterlijke romanticus geweest, die de vrouwen met attenties, bloemen en gedichten overlaadde. Pas nu, op m'n sterfbed, krijg ik oog voor de realiteit. Door alsnog allerlei rapporten en statistieken te bestuderen, probeer ik enigszins in te halen wat ik in die zeventig jaar heb gemist.

Het Unicef-rapport The Progress of Nations 1997 was een eyeopener voor me. Ik vat de inhoud samen. Er wordt miljoenenvoudig verkracht door man, vriend of vader. Lang na afschaffing van de slavernij worden de meeste vrouwen nog steeds als lijfeigenen behandeld. In bijvoorbeeld de Verenigde Staten wordt elke negen seconden een vrouw mishandeld. En in 28 landen worden dagelijks de genitaliën van in totaal zesduizend meisjes verminkt. Alleen al in India worden jaarlijks vijfduizend vrouwen gedood omdat de bruidsschat ontoereikend is.
Godzalmekraken! riep ik door de ziekenzaal. Waarom zou je, als meisje, nog geboren worden? Ik las verder. In de meeste Aziatische landen, vooral in China, is sekseselectie (naast Coca-Cola) booming business geworden. Is het embryo een meisje, dan wordt zij zonder pardon geaborteerd.
Het is bekend: alle gestorven baby'tjes worden engeltjes. Spoedig zal ik daar zelf getuige van zijn. Mag ik hopen. Mijn enige zonde was tenslotte dat ik altijd in een droomwereld heb geleefd.